The Beatles
Ik ben een persoon die het zeer op prijs stelt dat de muziek, in al zijn zeer diverse en zeer innovatieve genres, bestaat waardoor mijn leven op een dagelijkse basis van de nodige kracht wordt voorzien. Mijn meest favoriete muziekgenres zijn de klassieke muziek, maar ook de overdonderende klanken van de Hard Rock en de snoeiharde Heavy Metal, en vooral de zogenoemde Golden Oldies waardoor u als lezer van deze blog wel na kunt gaan dat mijn muzikale interesses zeer divers zijn.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat de Golden Oldies tóch wel mijn voorkeur hebben, daar ze vele voor mij belangrijke en liefdevolle herinneringen in zich dragen, en dat is dan ook gelijk de reden waarom ik graag naar de muziek van onder meer Roy Orbison, The Drifters, The Carpenters, Hermans Hermits, Gerry and The Pacemakers, Melanie, The Mama's and The Papa's, The Bee Gees, Ennio Morricone, Hugo Strasser, Randy Crawford, Ray Sawyer, Joe Dolan, Jim Reeves, Cliff Richard, The Rolling Stones, David Bowie, Slade, Enigma, Mireille Mathieu, Françoise Hardy, Ramses Shaffy, Liesbeth List, Laura Fygi, Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis junior, Connie Francis, Jethro Tull, Freddy Fender, Freddy Quinn, Peter Alexander, Simon & Garfunkel en vooral The Beatles luister, want ze hebben naar mijn mening allemaal op hun eigen manier bijgedragen aan een cultuur waar we ook nu nog zeer van kunnen genieten.
Ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik als kind in het jaar 1965 voor de eerste keer een lied dat door The Beatles werd gezongen hoorde. De titel van dat lied was She Loves You, en ik was gelijk zeer onder de indruk van de positieve kracht die het lied op mijn ziel legde. Daardoor wilde ik weten wie de bandleden van The Beatles waren, maar ik wilde toen nog niet weten waar ze voor stonden en waar ze in geloofden, want die interesse kwam in de jaren 70 van de vorige eeuw pas naar mij toe. Nieuwsgierig als ik was stapte ik op een dag naar mijn moeder toe om aan haar te vragen of zij misschien de namen van de bandleden van The Beatles wist, maar toen bleek dat ze de namen niet kende werd het mij wel duidelijk dat ze meer interesse in mensen als Rudolf Shock en Richard Tauber had, daar zij voornamelijk naar operettemuziek luisterde, waardoor ik tóch een beetje teleurgesteld afdroop.
Dit weerhield mij er echter niet van om de namen waar ik om had gevraagd te achterhalen, want ik was een nieuwsgierig jochie die hoe dan ook zijn doel wilde bereiken, en dat was dan ook de reden waarom ik van de ene op de andere dag opeens wel heel erg veel interesse voor tijdschriften begon te krijgen. Uiteraard las ik toen uitgerekend eerst de tijdschriften die helemaal niets met de pop-cultuur van toen te maken hadden, waardoor ik nóg fanatieker naar de namen van de bandleden begon te zoeken. Dat viel mijn moeder natuurlijk ook op waardoor ze op een mooie dag een tijdschrift dat zich wél met de pop-cultuur bezig hield voor mij kocht. Ik nam het tijdschrift gretig van haar aan waarna ik weer verwoed met mijn zoektocht verder ging waarna ik na een paar minuten de door mij zo zeer gezochte namen van de bandleden vond waardoor ik stiekem, blij als ik was, een klein vreugdedansje moet hebben gemaakt.
Paul McCartney, John Lennon, Ringo Starr (wiens échte naam Richard Starkey is) en George Harrisson waren de bandleden van The Beatles, die ik persoonlijk toen al veel beter dan The Rolling Stones vond, en dat heb ik in mijn latere leven ook nooit onder de bekende stoelen of banken gestoken. Toen ik wat ouder was kocht ik van mijn eerste zakgeld een album (Sgt Peppers Loneley Heartsclub Band) van The Beatles. Toen ik dat album thuis beluisterde kreeg ik het idee dat de band tóch een beetje de psychedelische kant op was gegaan, waardoor ik in eerste instantie tóch een beetje teleurgesteld was in het eindresultaat.
Ik besefte gelukkig al snel dat The Beatles niet anders konden omdat ze met de tijd mee moesten gaan, daar er in die tijd steeds meer bands in opkomst waren die psychedelische rock-muziek maakten en daar zeer veel succes mee hadden. Dat beïnvloedde mijn muzikale gevoelens voor The Beatles gelukkig niet, en dat zorgde er voor dat ik het album dat ik had gekocht steeds meer begon te waarderen.
Helaas gingen The Beatles in het jaar 1970 uit elkaar, waardoor ik toen al voelde dat de muzikale invloed die The Beatles op de toenmalige pop-muziek uitoefenden wel eens een blijvertje zou kunnen zijn en niet veel later bleek dat inderdaad het geval te zijn. En nu, nu ik 57 jaar jong ben, is die muzikale invloed er nog steeds, want de muziek van The Beatles wordt nog steeds met enige regelmaat door verschillende radiozenders en tv-zenders ten gehore gebracht en getoond waardoor songs als Let It Be, Help, She Loves You, Sgt Peppers Loneley Heartsclub band, And I Love Her, From Me To You, en vooral het prachtige Yesterday voor altijd ook een vast deel van de huidige muziekcultuur uit zullen blijven maken.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat de Golden Oldies tóch wel mijn voorkeur hebben, daar ze vele voor mij belangrijke en liefdevolle herinneringen in zich dragen, en dat is dan ook gelijk de reden waarom ik graag naar de muziek van onder meer Roy Orbison, The Drifters, The Carpenters, Hermans Hermits, Gerry and The Pacemakers, Melanie, The Mama's and The Papa's, The Bee Gees, Ennio Morricone, Hugo Strasser, Randy Crawford, Ray Sawyer, Joe Dolan, Jim Reeves, Cliff Richard, The Rolling Stones, David Bowie, Slade, Enigma, Mireille Mathieu, Françoise Hardy, Ramses Shaffy, Liesbeth List, Laura Fygi, Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis junior, Connie Francis, Jethro Tull, Freddy Fender, Freddy Quinn, Peter Alexander, Simon & Garfunkel en vooral The Beatles luister, want ze hebben naar mijn mening allemaal op hun eigen manier bijgedragen aan een cultuur waar we ook nu nog zeer van kunnen genieten.
Ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik als kind in het jaar 1965 voor de eerste keer een lied dat door The Beatles werd gezongen hoorde. De titel van dat lied was She Loves You, en ik was gelijk zeer onder de indruk van de positieve kracht die het lied op mijn ziel legde. Daardoor wilde ik weten wie de bandleden van The Beatles waren, maar ik wilde toen nog niet weten waar ze voor stonden en waar ze in geloofden, want die interesse kwam in de jaren 70 van de vorige eeuw pas naar mij toe. Nieuwsgierig als ik was stapte ik op een dag naar mijn moeder toe om aan haar te vragen of zij misschien de namen van de bandleden van The Beatles wist, maar toen bleek dat ze de namen niet kende werd het mij wel duidelijk dat ze meer interesse in mensen als Rudolf Shock en Richard Tauber had, daar zij voornamelijk naar operettemuziek luisterde, waardoor ik tóch een beetje teleurgesteld afdroop.
Dit weerhield mij er echter niet van om de namen waar ik om had gevraagd te achterhalen, want ik was een nieuwsgierig jochie die hoe dan ook zijn doel wilde bereiken, en dat was dan ook de reden waarom ik van de ene op de andere dag opeens wel heel erg veel interesse voor tijdschriften begon te krijgen. Uiteraard las ik toen uitgerekend eerst de tijdschriften die helemaal niets met de pop-cultuur van toen te maken hadden, waardoor ik nóg fanatieker naar de namen van de bandleden begon te zoeken. Dat viel mijn moeder natuurlijk ook op waardoor ze op een mooie dag een tijdschrift dat zich wél met de pop-cultuur bezig hield voor mij kocht. Ik nam het tijdschrift gretig van haar aan waarna ik weer verwoed met mijn zoektocht verder ging waarna ik na een paar minuten de door mij zo zeer gezochte namen van de bandleden vond waardoor ik stiekem, blij als ik was, een klein vreugdedansje moet hebben gemaakt.
Paul McCartney, John Lennon, Ringo Starr (wiens échte naam Richard Starkey is) en George Harrisson waren de bandleden van The Beatles, die ik persoonlijk toen al veel beter dan The Rolling Stones vond, en dat heb ik in mijn latere leven ook nooit onder de bekende stoelen of banken gestoken. Toen ik wat ouder was kocht ik van mijn eerste zakgeld een album (Sgt Peppers Loneley Heartsclub Band) van The Beatles. Toen ik dat album thuis beluisterde kreeg ik het idee dat de band tóch een beetje de psychedelische kant op was gegaan, waardoor ik in eerste instantie tóch een beetje teleurgesteld was in het eindresultaat.
Ik besefte gelukkig al snel dat The Beatles niet anders konden omdat ze met de tijd mee moesten gaan, daar er in die tijd steeds meer bands in opkomst waren die psychedelische rock-muziek maakten en daar zeer veel succes mee hadden. Dat beïnvloedde mijn muzikale gevoelens voor The Beatles gelukkig niet, en dat zorgde er voor dat ik het album dat ik had gekocht steeds meer begon te waarderen.
Helaas gingen The Beatles in het jaar 1970 uit elkaar, waardoor ik toen al voelde dat de muzikale invloed die The Beatles op de toenmalige pop-muziek uitoefenden wel eens een blijvertje zou kunnen zijn en niet veel later bleek dat inderdaad het geval te zijn. En nu, nu ik 57 jaar jong ben, is die muzikale invloed er nog steeds, want de muziek van The Beatles wordt nog steeds met enige regelmaat door verschillende radiozenders en tv-zenders ten gehore gebracht en getoond waardoor songs als Let It Be, Help, She Loves You, Sgt Peppers Loneley Heartsclub band, And I Love Her, From Me To You, en vooral het prachtige Yesterday voor altijd ook een vast deel van de huidige muziekcultuur uit zullen blijven maken.
Reacties
Een reactie posten