Metallica
In de blog die u na deze blog kunt lezen heb ik het over de invloed die de muziek van The Beatles op mij heeft gehad, en in die blog staat ook te lezen dat ik een groot liefhebber van de Heavy Metal-muziek ben, en daar wil ik in deze blog tóch wel wat nader op ingaan want de Heavy Metal-muziek heeft mij de kracht gegeven die ik tegen het einde van de jaren 70 van de vorige eeuw toch wel nodig had.
Het begon allemaal met de bombastische muziek van de Britse band Black Sabbath waarvan Ozzy Osbourne in die tijd de leadzanger was. De band stond er toen al om bekend dat ze tijdens een optreden onder meer gebruik maakten van kruizen die her en der op het podium opgesteld stonden, maar ze stonden er ook om bekend dat die kruizen door een technische truc naar het leek in brand vlogen, waardoor de band vooral door de christelijke gemeenschap ten onrechte als satanisch werd gezien. Er werd in die tijd ook gezegd dat de tekst van het lied Suïcide Solution jongeren aan zou zetten tot het plegen van zelfmoord, iets wat trouwens nooit is bewezen. Dat was de reden waarom de band vaak werd geboycot wat natuurlijk volstrekt onzinnig en overbodig was. Wat mij van Black Sabbath nog het meest bij is gebleven is het lied Paranoid, waardoor ik mij als zoekende ziel steeds meer tot de Heavy Metal-muziek aangetrokken voelde.
Black Sabbath maakte in het jaar 1977 echter plaats voor de Amerikaanse Glamrock-band Kiss, die opviel door de nogal vreemd aandoende grime die de bandleden van Kiss op hun gezichten hadden aangebracht, en de vreemde kleding die ze tijdens hun optredens droegen. Daar ik op dat moment nog steeds zoekende was raakte ik geïnteresseerd in die band, want ze waren anders dan anders terwijl ze van hun optredens een waar spektakel wisten te maken (ze maakten onder meer gebruik van rook en vuur-machines, en de bassist, Gene Simmons, braakte bloed en spuugde vuur).
Ondanks dat was ik echter nog steeds zoekende waardoor de Amerikaans/Nederlandse band Van Halen ook mijn aandacht begon te krijgen, daar ik van mening was dat Van Halen dezelfde invloed als Kiss op mij had. Die invloed was trouwens een positieve, en dat heeft er voor gezorgd dat ik ook nu nog steeds graag naar de muziek van deze bands luister.
Maar ik was echter nog steeds zoekende zodat ik al snel met de Trash Metal-muziek in aanraking kwam, waardoor ik kennis maakte met de muziek van bands als Slayer, Megadeth, Venom en Metallica. De band Slayer wordt evenals de band Venom gezien als satanisch terwijl ze dat niet zijn. Dit komt voornamelijk door het feit dat de meeste leden van deze bands de religie niet zien zitten (Kerry King, één van de twee leadgitaristen van de band Slayer, noemt religie zelfs de grootste brainwash, iets wat het in mijn ogen zeker NIET is). Ondanks dat luister ik graag naar de muziek van Slayer daar Tom Araya (hij is een belijdend katholiek) , Kerry King, Gary Holt en Paul Bostaph op hun kenmerkende manier van ieder optreden een ware happening weten te maken.
De band Metallica zit heel anders in elkaar want deze band draagt, in tegenstelling tot bands als Slayer en Venom, geen enkele boodschap uit daar de leden van Metallica alleen maar willen dat je plezier aan hun snoeiharde Trash Metal-muziek beleeft, en dat zorgt er voor dat de band, die nu al meer dan 35 jaar de internationale poppodia onveilig maakt, nog steeds extreem populair is.
In het jaar 1982 ging ik voor de eerste keer naar een concert van Metallica. Dat concert vond plaats in de Jumbo-discotheek te Oldenzaal, de stad waarin ik toen net een paar jaar met mijn ouders en mijn zus woonde. Ik stelde mij er toen niet al te veel van voor, waardoor ik er met de gedachte "we zullen wel zien waar het schip strandt" naartoe ging. Toen ik in de Jumbo-discotheek aanwezig was vernam ik dat er geen voorprogramma zou zijn, waardoor ik dacht dat het wel niks zou worden, maar dat veranderde al snel toen de bandleden de eerste behoorlijk agressieve tonen ten gehore hadden gebracht, waardoor James Hatfield, Kirk Hammett, Lars Ulrich en Cliff Burton (de bassist die een paar jaar later bij een busongeluk om het leven zou komen) mij meenamen op een reis die mij nader kennis liet maken met de wereld van de Trash Metal-muziek.
Er zijn toen maar weinig mensen naar dat concert gegaan (het waren er bij elkaar opgeteld nog geen 200), maar ik voorspelde na het concert gelijk al dat de band Metallica wel eens een hele grote speler op het veld van de Trash Metal-muziek kon worden, en niets bleek minder waar want tegenwoordig komen er minstens 250 duizend mensen naar een concert van Metallica, de band die ook nu nog heel duidelijk aan je laat horen dat ze er nog steeds helemaal bij horen, en daar ben ik blij mee.
Het begon allemaal met de bombastische muziek van de Britse band Black Sabbath waarvan Ozzy Osbourne in die tijd de leadzanger was. De band stond er toen al om bekend dat ze tijdens een optreden onder meer gebruik maakten van kruizen die her en der op het podium opgesteld stonden, maar ze stonden er ook om bekend dat die kruizen door een technische truc naar het leek in brand vlogen, waardoor de band vooral door de christelijke gemeenschap ten onrechte als satanisch werd gezien. Er werd in die tijd ook gezegd dat de tekst van het lied Suïcide Solution jongeren aan zou zetten tot het plegen van zelfmoord, iets wat trouwens nooit is bewezen. Dat was de reden waarom de band vaak werd geboycot wat natuurlijk volstrekt onzinnig en overbodig was. Wat mij van Black Sabbath nog het meest bij is gebleven is het lied Paranoid, waardoor ik mij als zoekende ziel steeds meer tot de Heavy Metal-muziek aangetrokken voelde.
Black Sabbath maakte in het jaar 1977 echter plaats voor de Amerikaanse Glamrock-band Kiss, die opviel door de nogal vreemd aandoende grime die de bandleden van Kiss op hun gezichten hadden aangebracht, en de vreemde kleding die ze tijdens hun optredens droegen. Daar ik op dat moment nog steeds zoekende was raakte ik geïnteresseerd in die band, want ze waren anders dan anders terwijl ze van hun optredens een waar spektakel wisten te maken (ze maakten onder meer gebruik van rook en vuur-machines, en de bassist, Gene Simmons, braakte bloed en spuugde vuur).
Ondanks dat was ik echter nog steeds zoekende waardoor de Amerikaans/Nederlandse band Van Halen ook mijn aandacht begon te krijgen, daar ik van mening was dat Van Halen dezelfde invloed als Kiss op mij had. Die invloed was trouwens een positieve, en dat heeft er voor gezorgd dat ik ook nu nog steeds graag naar de muziek van deze bands luister.
Maar ik was echter nog steeds zoekende zodat ik al snel met de Trash Metal-muziek in aanraking kwam, waardoor ik kennis maakte met de muziek van bands als Slayer, Megadeth, Venom en Metallica. De band Slayer wordt evenals de band Venom gezien als satanisch terwijl ze dat niet zijn. Dit komt voornamelijk door het feit dat de meeste leden van deze bands de religie niet zien zitten (Kerry King, één van de twee leadgitaristen van de band Slayer, noemt religie zelfs de grootste brainwash, iets wat het in mijn ogen zeker NIET is). Ondanks dat luister ik graag naar de muziek van Slayer daar Tom Araya (hij is een belijdend katholiek) , Kerry King, Gary Holt en Paul Bostaph op hun kenmerkende manier van ieder optreden een ware happening weten te maken.
De band Metallica zit heel anders in elkaar want deze band draagt, in tegenstelling tot bands als Slayer en Venom, geen enkele boodschap uit daar de leden van Metallica alleen maar willen dat je plezier aan hun snoeiharde Trash Metal-muziek beleeft, en dat zorgt er voor dat de band, die nu al meer dan 35 jaar de internationale poppodia onveilig maakt, nog steeds extreem populair is.
In het jaar 1982 ging ik voor de eerste keer naar een concert van Metallica. Dat concert vond plaats in de Jumbo-discotheek te Oldenzaal, de stad waarin ik toen net een paar jaar met mijn ouders en mijn zus woonde. Ik stelde mij er toen niet al te veel van voor, waardoor ik er met de gedachte "we zullen wel zien waar het schip strandt" naartoe ging. Toen ik in de Jumbo-discotheek aanwezig was vernam ik dat er geen voorprogramma zou zijn, waardoor ik dacht dat het wel niks zou worden, maar dat veranderde al snel toen de bandleden de eerste behoorlijk agressieve tonen ten gehore hadden gebracht, waardoor James Hatfield, Kirk Hammett, Lars Ulrich en Cliff Burton (de bassist die een paar jaar later bij een busongeluk om het leven zou komen) mij meenamen op een reis die mij nader kennis liet maken met de wereld van de Trash Metal-muziek.
Er zijn toen maar weinig mensen naar dat concert gegaan (het waren er bij elkaar opgeteld nog geen 200), maar ik voorspelde na het concert gelijk al dat de band Metallica wel eens een hele grote speler op het veld van de Trash Metal-muziek kon worden, en niets bleek minder waar want tegenwoordig komen er minstens 250 duizend mensen naar een concert van Metallica, de band die ook nu nog heel duidelijk aan je laat horen dat ze er nog steeds helemaal bij horen, en daar ben ik blij mee.
Reacties
Een reactie posten