Met Hangen En Wurgen
Mijn verblijf in België was maar kort, te kort eigenlijk, want dat kleine land heeft veel te bieden aan bijvoorbeeld kunst, cultuur en culinaire lekkernijen. In de stad Brussel, de Belgische stad vanwaaruit tegenwoordig(helaas)Europa wordt bestuurd, heb ik mij lekker thuis gevoeld, en dat is dan ook de reden waarom ik tegenwoordig nog graag naar Brussel afreis.
Jos was een eenvoudige man die door zijn innemende persoonlijkheid snel vrienden maakte, en dat zorgde er dan weer voor dat hij over een grote vriendenkring beschikte. Ondanks zijn innemende persoonlijkheid was hij niet écht spraakzaam, en dat vond ik in het begin toch wel een beetje raar. Jos lustte graag een drankje waar hij helemaal niet moeilijk over deed, want hij kon er(naar het scheen)goed mee leven dat hij 's morgens voor het ontbijt eerst een paar biertjes achterover keilde, om goed te kunnen functioneren. Nadat hij zijn ontbijt tot zich had genomen pakte hij echter ook nog wel eens een paar drankjes, waardoor het dan ook wel eens voorkwam dat hij 's morgens rond elf uur feitelijk gezien al ladderzat was, en dan moest hij met hangen en wurgen de rest van de dag nog door zien te komen. Dat dit voor hem niet makkelijk was mag uiteraard zeer duidelijk zijn.
Zijn vrouw en zijn kinderen hadden hier duidelijk onder te lijden, waardoor zijn vrouw op een voor Jos kwade dag de spreekwoordelijke stekker uit het huwelijk trok. Dit heeft Jos veel pijn gedaan waardoor hij nóg meer ging drinken, zonder er bij stil te staan dat zijn lichaam het op een gegeven moment ook wel eens niet meer zou kunnen trekken, waardoor hij dus zijn eigen leven op het spel zette.
Zijn vrienden hebben geprobeerd aan Jos duidelijk te maken dat ze vonden dat hij naar hun mening veel te veel dronk, maar Jos had dan altijd wel een antwoord klaarstaan die klonk als"Ach, het valt allemaal wel mee", terwijl zijn vrienden konden zien dat het niet meeviel. Gek genoeg hebben ze daarna nooit meer met Jos over diens drankprobleem gesproken, en dat is iets waar Jos later de zure vruchten van heeft moeten eten, want zijn vrouw en zijn kinderen hadden hem al verlaten, en zijn vrienden zouden dat later één voor één ook gaan doen(dat waren dus geen vrienden). Het resultaat hiervan was dat Jos er op een gegeven moment helemaal alleen voor kwam te staan.
Hierdoor ging Jos nóg meer drinken waardoor hij de draad van het leven helemaal kwijt raakte, en dat zorgde er voor dat hij steeds meer vereenzaamde, het zorgde er voor dat hij zich steeds ellendiger ging voelen, én het zorgde er voor dat hij alle levenslust die hij had verloor. Hulp zoeken deed Jos niet, want daar zag hij op de ene of de andere manier het nut niet meer van in, omdat hij voelde dat niemand hem écht wilde helpen. Hij wilde zijn gevoelens uitschakelen, hij wilde compleet gevoelloos worden, hij wilde uit zijn leven stappen, hij wilde geen innerlijke pijn meer voelen, maar hij wilde ook doorgaan met zijn leven, hij wilde weer(nuchter)over de straten van Brussel lopen, hij wilde weer van zijn leven gaan genieten, hij wilde zichzelf voor zichzelf weer terugwinnen door met een schone lei opnieuw te beginnen. Het punt was alleen dat niet wist hoe hij dat aan moest pakken.
Op een goede dag nam Jos gelukkig het besluit dat hij tóch zou stoppen met drinken, maar dan wél zonder professionele hulp. Dat is voor hem niet makkelijk geweest, maar hij heeft zich er met hangen en wurgen doorheen gesleept waardoor hij nu net iets meer dan zes jaar volledig alcoholvrij door zijn leven gaat. Hij heeft nu een baan als kok bij een Brussels ziekenhuis, waardoor hij zijn culinaire kunsten dagelijks aan de patiënten, verplegers en doktoren ten toon kan spreiden.
De moraal van dit korte relaas is dat er altijd een weg bestaat die je uit de problemen kan helpen, want er bestaat geen probleem die niet opgelost kan worden, en dat weet Jos nu als geen ander.
Jos was een eenvoudige man die door zijn innemende persoonlijkheid snel vrienden maakte, en dat zorgde er dan weer voor dat hij over een grote vriendenkring beschikte. Ondanks zijn innemende persoonlijkheid was hij niet écht spraakzaam, en dat vond ik in het begin toch wel een beetje raar. Jos lustte graag een drankje waar hij helemaal niet moeilijk over deed, want hij kon er(naar het scheen)goed mee leven dat hij 's morgens voor het ontbijt eerst een paar biertjes achterover keilde, om goed te kunnen functioneren. Nadat hij zijn ontbijt tot zich had genomen pakte hij echter ook nog wel eens een paar drankjes, waardoor het dan ook wel eens voorkwam dat hij 's morgens rond elf uur feitelijk gezien al ladderzat was, en dan moest hij met hangen en wurgen de rest van de dag nog door zien te komen. Dat dit voor hem niet makkelijk was mag uiteraard zeer duidelijk zijn.
Zijn vrouw en zijn kinderen hadden hier duidelijk onder te lijden, waardoor zijn vrouw op een voor Jos kwade dag de spreekwoordelijke stekker uit het huwelijk trok. Dit heeft Jos veel pijn gedaan waardoor hij nóg meer ging drinken, zonder er bij stil te staan dat zijn lichaam het op een gegeven moment ook wel eens niet meer zou kunnen trekken, waardoor hij dus zijn eigen leven op het spel zette.
Zijn vrienden hebben geprobeerd aan Jos duidelijk te maken dat ze vonden dat hij naar hun mening veel te veel dronk, maar Jos had dan altijd wel een antwoord klaarstaan die klonk als"Ach, het valt allemaal wel mee", terwijl zijn vrienden konden zien dat het niet meeviel. Gek genoeg hebben ze daarna nooit meer met Jos over diens drankprobleem gesproken, en dat is iets waar Jos later de zure vruchten van heeft moeten eten, want zijn vrouw en zijn kinderen hadden hem al verlaten, en zijn vrienden zouden dat later één voor één ook gaan doen(dat waren dus geen vrienden). Het resultaat hiervan was dat Jos er op een gegeven moment helemaal alleen voor kwam te staan.
Hierdoor ging Jos nóg meer drinken waardoor hij de draad van het leven helemaal kwijt raakte, en dat zorgde er voor dat hij steeds meer vereenzaamde, het zorgde er voor dat hij zich steeds ellendiger ging voelen, én het zorgde er voor dat hij alle levenslust die hij had verloor. Hulp zoeken deed Jos niet, want daar zag hij op de ene of de andere manier het nut niet meer van in, omdat hij voelde dat niemand hem écht wilde helpen. Hij wilde zijn gevoelens uitschakelen, hij wilde compleet gevoelloos worden, hij wilde uit zijn leven stappen, hij wilde geen innerlijke pijn meer voelen, maar hij wilde ook doorgaan met zijn leven, hij wilde weer(nuchter)over de straten van Brussel lopen, hij wilde weer van zijn leven gaan genieten, hij wilde zichzelf voor zichzelf weer terugwinnen door met een schone lei opnieuw te beginnen. Het punt was alleen dat niet wist hoe hij dat aan moest pakken.
Op een goede dag nam Jos gelukkig het besluit dat hij tóch zou stoppen met drinken, maar dan wél zonder professionele hulp. Dat is voor hem niet makkelijk geweest, maar hij heeft zich er met hangen en wurgen doorheen gesleept waardoor hij nu net iets meer dan zes jaar volledig alcoholvrij door zijn leven gaat. Hij heeft nu een baan als kok bij een Brussels ziekenhuis, waardoor hij zijn culinaire kunsten dagelijks aan de patiënten, verplegers en doktoren ten toon kan spreiden.
De moraal van dit korte relaas is dat er altijd een weg bestaat die je uit de problemen kan helpen, want er bestaat geen probleem die niet opgelost kan worden, en dat weet Jos nu als geen ander.
Reacties
Een reactie posten