Een Dag Vol Met Niets

Iedereen heeft wel eens een dag waarop het een beetje tegenzit, iedereen heeft weleens een dag waarop je je een beetje loom voelt, en dat geldt natuurlijk ook voor mijn persoontje. Ik herinner mij nog goed dat ik een paar weken geleden, nadat ik met een loom gevoel in mijn lijf bijna letterlijk uit mijn bed viel om dat mijn slaperigheid op mij duidelijk nog een sterke invloed had, aan de dag begon.

Nadat ik de moed bij elkaar had geschraapt om in de richting van mijn douchekamer te lopen, kwam ik op het lumineuze idee dat ik eerst de radio maar eens aan moest zetten, en nadat ik dat had gedaan liep ik met mijn door mijn slaperigheid verschrompelde gezicht naar mijn douchekamer waarin mijn wasbak uitnodigend op mij stond te wachten.

Zoals bijna altijd klonk de stem van Edwin Evers uit de speakers van mijn radio waardoor ik duidelijk kon horen dat hij met één van zijn overbekende typetjes(Ronald Koeman)mij op probeerde te beuren, maar dat lukte hem op die dag maar ten dele, want ik had een slaperig gevoel in mijn lijf, en die slaperigheid was deze keer een beetje hardnekkiger dan normaal het geval was.

Ik probeerde de slaperigheid met een verwoede was-poging van mijn lijf af te wassen, maar ook dat mocht helaas niet baten, en daarom besloot ik mijn slaperige lijf dan ook maar af te drogen, in de hoop dat de slaperigheid tijdens het scheren het wel voor gezien zou houden, maar ondanks dat ik de avond ervoor op een voor mij normale tijd tussen de overbekende lakens was gedoken, bleef de slaperigheid volhardend in mijn lijf aanwezig.

Nadat ik mij met de slaperigheid nog steeds in mijn lijf in mijn ochtendjas had gehesen vond ik dat het tijd werd voor een stevige mok Senseo-koffie die bijna stijf stond van de cafeïne. Ik smeerde een paar boterhammen die ik niet alleen van een dikke laag halvarine, maar ook van een dikke laag chocoladepasta voorzag om maar van die verrekte lastige slaperigheid af te komen, maar toen ik eenmaal in begeleiding van mijn boterhammen en mijn Senseo-koffie aan mijn eettafel in mijn woonkamer zat, besefte ik dat de slaperigheid deze keer een écht doorzettertje was, en Edwin Evers besloot om er maar eens een vrolijk liedje tegenaan te gooien.

Tijdens het nuttigen van mijn ontbijt besloot ik dat dit het geschikte moment was waarop ik via mijn laptop mijn agenda, die aan mij liet zien dat ik op de betreffende dag niets had ingepland, moest raadplegen en dat deed ik met mijn slaperige kop dan ook met een ongekende gretigheid, maar ook dat hielp dus niet echt en hierdoor kreeg ik steeds meer het gevoel dat de dag een dag vol met niets zou worden.

De ochtend sleepte zich in een langzaam tempo voort en mijn ochtendjas begon zich naar het leek steeds strakker om lijn lijf te vormen, waardoor ik besloot dat het maar eens tijd werd dat ik mij in mijn dagelijkse casual kleding ging hijsen. Nadat ik dat had gedaan ging ik weer voor mijn laptop zitten om via de digitale vorm van mijn ochtendkrant de broodnodige nieuwsfeiten in mij op te nemen. Geert Wilders had weer eens een keer een rake uitspraak laten horen, in het Midden-Oosten stond de boel zoals altijd weer eens een keer flink op zijn kop, Ivo Opstelten had de dag ervoor samen met Fred Teeven de brui eraan gegeven, in Oost-Oekraïne waren weer eens een keer gevechten uitgebroken, en Mark Rutte en Diederik Samsom probeerden nog te redden wat er te redden viel. Dat laatste mocht, naar later zou blijken, gelukkig niet baten.

De Senseo-koffie maakte plaats voor een beetje frisdrank die op zijn  beurt weer plaats maakte voor de drang om iets aan mijn huishouden te doen, wat inhield dat ik mijn appartement aan een schoonmaakbeurt onderwierp, en toen ik dat eenmaal had gedaan toverde ik een boodschappenlijstje tevoorschijn, want zelfs op een dag vol met niets moesten de boodschappen natuurlijk wél worden gedaan. Nadat ik mijn boodschappenlijstje had gecompleteerd trok ik mijn leren overjas aan om een verwoede poging tot shoppen te gaan ondernemen, waardoor het slaperige gevoel dat ik in mijn lijf had stukje bij beetje begon te verdwijnen.

In de supermarkt was het zoals gewoonlijk een drukke bedoening, maar daar sloeg ik geen acht op want ik had op dat moment alleen belangstelling voor mijn boodschappenlijstje die ik in mijn rechterhand geklemd hield. Met een ongekende souplesse legde ik mijn boodschappen in mijn boodschappenwagentje die zich parmantig voor mij bevond, waarna ik met een al even ongekende snelheid naar de dichtst bijzijnde kassa liep.

De caissière begroette mij met haar vriendelijk klinkende stem terwijl ze mij met een warme gloed in haar mooie bruine ogen al even vriendelijk aankeek, waarna ze mijn boodschappen behendig over de scanner liet gaan. Toen ze dat behendig deed schoot mij te binnen dat ik ook nog even een bezoekje aan mijn favoriete kapster moest brengen om een afspraak met haar te maken, en daarom ging ik dan ook, nadat ik mijn boodschappen bij de kassa had afgerekend en in mijn plastictassen had gepakt, zo snel als het maar ging naar haar kleine maar gezellige kapsalon. Toen ik bij de kapsalon aan was gekomen vernam ik echter dat de kapsalon failliet was gegaan waardoor ik lichtelijk teleurgesteld weer naar mijn in Enschede gelegen appartement liep. 

Nadat ik thuis mijn boodschappen had opgeborgen was het al weer tijd geworden om aan de bereiding van mijn avondmaaltijd te beginnen, maar het probleem was dat ik op dat moment totaal niet wist wat ik tijdens de avondmaaltijd wilde nuttigen, en daarom ging ik even aan mijn eettafel zitten om daar diep(nou ja, diep)over de kwestie na te denken. Na een sigaret en een glas met frisdrank kwam ik tot het besluit dat het een meer dan goed idee was om een paar krieltjes met broccoli, jus en een karbonade te eten.

Na de avondmaaltijd ging ik voldaan en tevreden voor de televisie zitten om die via mijn afstandsbediening aan te zetten, want ik had geen zin om de afwas te doen omdat ik die de dag erna ook wel kon doen. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat de dag die een dag vol met niets leek te worden bepaald geen lege dag was geworden, maar een dag die juist heel gevuld was, en dat gaf mij een uiterst tevreden gevoel.