Andrei
In tegenstelling tot Bill, een minder prettig persoon waar ik het in de volgende blog over ga hebben, was Andrei een persoon die bij de bewoners (mijzelf inbegrepen) van het appartementencomplex waarin ik woonachtig ben zeer goed lag, want hij was niet alleen zeer vriendelijk, maar ook vaak zeer behulpzaam, en tegenover de dames altijd zeer hoffelijk. De dag waarop hij in zijn appartement trok kan ik mij nog heel goed herinneren omdat hij dat twee jaar geleden op mijn verjaardag deed, waardoor ik samen met mijn familie en mijn vrienden en kennissen toch al in een feestelijke stemming verkeerde. Doordat ik toen een kort gesprek met Andrei aan ging kwam hij er achter dat ik op die dag jarig was, waardoor hij mij direct met een warme lach op zijn gezicht met mijn verjaardag feliciteerde, en dat was iets wat ik op dat moment uiteraard zeer waardeerde. Daarom nodigde ik hem dan ook uit om in de avond nog even bij mij op bezoek te komen, terwijl ik natuurlijk ook wel wist dat hij op die dag meer aandacht aan zijn verhuizing wilde geven. Ondanks dat kwam hij, in begeleiding van een mooi cadeautje dat hij voor mij had gekocht, in de betreffende avond toch bij mij op bezoek, waardoor hij niet alleen mij, maar vooral ook mijn familie en mijn vrienden en mijn kennissen kon leren kennen.
Andrei viel daardoor gelijk bij mij en mijn familie, vrienden en kennissen goed in de smaak, waardoor hij op een gegeven moment begon te vertellen wie hij was, waar hij voor stond en waar hij vandaan kwam, want dat Andrei geen Nederlander was hadden wij allemaal al direct in de gaten, omdat hij de Nederlandse taal met een zeer licht Russisch accent uitsprak. Andrei was afkomstig uit de stad Odessa, de Russische stad waarin hij niet alleen geboren en getogen was, maar ook zijn wens om vreemde talen te gaan studeren in vervulling probeerde te laten gaan. Het probleem was echter dat hij niet in de stad Odessa kon gaan studeren, daar hij dat op dat moment alleen maar in Moskou kon doen, en dan was het nog maar de vraag of hij daar dan ook de Nederlandse taal kon gaan studeren. Dat bleek helaas niet mogelijk te zijn, maar doordat hij met een Nederlandse vrouw bevriend was geraakt kreeg hij van haar een uitnodiging om naar ons land te komen, om te zien of hij in ons land Nederlands kon gaan studeren. Na enige tijd bleek het voor hem mogelijk te zijn om aan de Leidse Universiteit Nederlands te gaan studeren, waardoor hij die kans natuurlijk met beide handen vastpakte.
Zijn studietijd aan de Leidse Universiteit verliep voor hem niet altijd even vlekkeloos, daar hij naar verloop van tijd toch wel een beetje last van heimwee kreeg, en dat had zeker een invloed op zijn studieresultaten daar die er toen toch wel een beetje minder goed uit gingen zien. Maar hij zette zich er over heen en slaagde sursum cum laude af aan de Universiteit waaraan hij vanaf dat moment voor altijd zijn hart aan had verpand. Nadat hij zijn studie aan de Leidse Universiteit met success afrondde werd hij als tolk tewerkgesteld bij een Nederlandse wapenfabrikant die in het oosten van ons land gevestigd is, en vanaf dat moment werd er dus ook voor hem uitgekeken naar een passende woning, die dus in ons appartementencomplex gevonden werd.
Op politiek gebied hield Andrei zich toen een beetje op de vlakte, daar hij héél goed wist dat de Russische politiek niet écht op goede voet met de Nederlandse politiek stond, en helaas ook nu nog niet staat. Dat was dan ook de reden waarom Andrei en ik toen niet veel over politiek discussieerden. Waar we wél veel over discussieerden was de opwarming van de aarde en alle zeer nadelige gevolgen die dat voor ons allemaal in de nabije, maar vooral ook in de verre toekomst zal hebben, want het was ons wel duidelijk dat de mens er een complete puinhoop van maakt die nu, met héél veel geluk, misschien nog weggewerkt kan worden. Uiteraard hadden wij ook niet de passende oplossingen voor de problemen die de opwarming van de aarde met zich meebrengt, maar we kwamen wél met een paar ideëen die ervoor zouden kunnen zorgen dat de co2 uitstoot in de toekomst sterk verminderd wordt.
Daardoor kwamen uiteraard de elektrische auto en scooter sterk naar voren, waardoor ook de zonne energie en de water en wind energie nog even ter sprake kwamen. We moesten het echter wél erkennen dat met name de elektrische auto en scooter toen behoorlijk duur waren (wat ze nu helaas nog steeds zijn), en we vonden het dan ook jammer, én een gemiste kans dat de subsidies voor de aanschaf van de elektrische auto, en volgens mij ook de elektrische scooter, enige tijd geleden door de Nederlandse regering zijn afgeschaft. Wij vonden toen, en vinden nog steeds dat die subsidies weer terug dienen te komen, daar we daar op den duur allemaal mee gebaat zijn.
Andrei woont inmiddels niet meer in het appartementencomplex waarin ik woonachtig ben,
maar hij heeft nog wel de baan bij de Nederlandse wapenfabrikant die ik eerder in deze blog ook al vermelde. Daarnaast zijn Andrei en ik zeer goede vrienden geworden, waardoor we elkaar ook nu nog bijna dagelijks zien en spreken. De vrouw waarmee Andrei eerst alleen bevriend was is nu zijn levenspartner geworden, én als kers op de taart, er is een kind op komst. Daardoor heeft Andrei de kans gekregen om het Nederlands Staatsburgerschap aan te vragen, waarvan ik bijna zeker weet dat hij die ook zal krijgen, daar steek ik als het moet mijn beide handen voor in het vuur.
Andrei viel daardoor gelijk bij mij en mijn familie, vrienden en kennissen goed in de smaak, waardoor hij op een gegeven moment begon te vertellen wie hij was, waar hij voor stond en waar hij vandaan kwam, want dat Andrei geen Nederlander was hadden wij allemaal al direct in de gaten, omdat hij de Nederlandse taal met een zeer licht Russisch accent uitsprak. Andrei was afkomstig uit de stad Odessa, de Russische stad waarin hij niet alleen geboren en getogen was, maar ook zijn wens om vreemde talen te gaan studeren in vervulling probeerde te laten gaan. Het probleem was echter dat hij niet in de stad Odessa kon gaan studeren, daar hij dat op dat moment alleen maar in Moskou kon doen, en dan was het nog maar de vraag of hij daar dan ook de Nederlandse taal kon gaan studeren. Dat bleek helaas niet mogelijk te zijn, maar doordat hij met een Nederlandse vrouw bevriend was geraakt kreeg hij van haar een uitnodiging om naar ons land te komen, om te zien of hij in ons land Nederlands kon gaan studeren. Na enige tijd bleek het voor hem mogelijk te zijn om aan de Leidse Universiteit Nederlands te gaan studeren, waardoor hij die kans natuurlijk met beide handen vastpakte.
Zijn studietijd aan de Leidse Universiteit verliep voor hem niet altijd even vlekkeloos, daar hij naar verloop van tijd toch wel een beetje last van heimwee kreeg, en dat had zeker een invloed op zijn studieresultaten daar die er toen toch wel een beetje minder goed uit gingen zien. Maar hij zette zich er over heen en slaagde sursum cum laude af aan de Universiteit waaraan hij vanaf dat moment voor altijd zijn hart aan had verpand. Nadat hij zijn studie aan de Leidse Universiteit met success afrondde werd hij als tolk tewerkgesteld bij een Nederlandse wapenfabrikant die in het oosten van ons land gevestigd is, en vanaf dat moment werd er dus ook voor hem uitgekeken naar een passende woning, die dus in ons appartementencomplex gevonden werd.
Op politiek gebied hield Andrei zich toen een beetje op de vlakte, daar hij héél goed wist dat de Russische politiek niet écht op goede voet met de Nederlandse politiek stond, en helaas ook nu nog niet staat. Dat was dan ook de reden waarom Andrei en ik toen niet veel over politiek discussieerden. Waar we wél veel over discussieerden was de opwarming van de aarde en alle zeer nadelige gevolgen die dat voor ons allemaal in de nabije, maar vooral ook in de verre toekomst zal hebben, want het was ons wel duidelijk dat de mens er een complete puinhoop van maakt die nu, met héél veel geluk, misschien nog weggewerkt kan worden. Uiteraard hadden wij ook niet de passende oplossingen voor de problemen die de opwarming van de aarde met zich meebrengt, maar we kwamen wél met een paar ideëen die ervoor zouden kunnen zorgen dat de co2 uitstoot in de toekomst sterk verminderd wordt.
Daardoor kwamen uiteraard de elektrische auto en scooter sterk naar voren, waardoor ook de zonne energie en de water en wind energie nog even ter sprake kwamen. We moesten het echter wél erkennen dat met name de elektrische auto en scooter toen behoorlijk duur waren (wat ze nu helaas nog steeds zijn), en we vonden het dan ook jammer, én een gemiste kans dat de subsidies voor de aanschaf van de elektrische auto, en volgens mij ook de elektrische scooter, enige tijd geleden door de Nederlandse regering zijn afgeschaft. Wij vonden toen, en vinden nog steeds dat die subsidies weer terug dienen te komen, daar we daar op den duur allemaal mee gebaat zijn.
Andrei woont inmiddels niet meer in het appartementencomplex waarin ik woonachtig ben,
maar hij heeft nog wel de baan bij de Nederlandse wapenfabrikant die ik eerder in deze blog ook al vermelde. Daarnaast zijn Andrei en ik zeer goede vrienden geworden, waardoor we elkaar ook nu nog bijna dagelijks zien en spreken. De vrouw waarmee Andrei eerst alleen bevriend was is nu zijn levenspartner geworden, én als kers op de taart, er is een kind op komst. Daardoor heeft Andrei de kans gekregen om het Nederlands Staatsburgerschap aan te vragen, waarvan ik bijna zeker weet dat hij die ook zal krijgen, daar steek ik als het moet mijn beide handen voor in het vuur.
Reacties
Een reactie posten