Jacob
Jacob was een jongen die je veertig jaar geleden rustig een kleine oproerkraaier kon noemen, want er hoefde maar iets te gebeuren wat hem niet zinde, en hij kwam gelijk in opstand tegen alles en iedereen. Een politieke voorkeur had hij voor zover ik weet niet, en dat maakte mij ook niets uit want Jacob ageerde tegen iedereen omdat hij een onverbeterlijke rebel in hart en nieren was.
Het was mij veertig jaar geleden wel duidelijk dat Jacob zich door de maatschappij van toen aan de kant gezet voelde, maar hij was toen net als ik nog jong waardoor hij dacht dat alles, door lekker tegen alles en vooral iedereen te rebelleren, wel op zijn pootjes terecht zou komen. Dat liep echter anders toen Jacob, door het feit dat hij dertien inbraken had gepleegd, voor de eerste keer met politie en justitie in aanraking kwam. Dat in Jacob niet alleen een rebel maar ook een inbreker huisde kon ik op dat moment met de beste wil van de wereld niet bevatten, want hij had ingebroken, hij had het veiligheidsgevoel van mensen geschaad voor een beetje geld, en hij had er voor gezorgd dat zijn slachtoffers een peperdure beveiligings-installatie in hun huizen aan moesten laten leggen.
Denk nou niet dat ik een heilig boontje ben geweest, want ook ik heb in het verleden dingen gedaan die het vertrouwen die mensen in mij hadden hebben geschaad. Wat ik in het verleden heb uitgespookt zal ik nu niet zeggen, maar ik zeg bij deze wél dat ik er niet bepaald trots op ben dat ik het vertrouwen die mensen in mij hadden heb geschaad. Met andere woorden: ik heb voor mijn daden geboet, en zo hoort het ook te zijn.
Een paar weken geleden zag ik Jacob sinds jaren weer terug, en wat mij toen direct opviel was dat zijn rebelse houding geheel was verdwenen waardoor ik in Jacob een man zag die ik niet kende. Hij zat aan een tafeltje in een restaurant rustig een kopje koffie te drinken, terwijl ik op zijn gezicht een uitdrukking van berusting waarnam. Zijn lichaamsomvang was door de jaren heen behoorlijk toegenomen, en zijn lange haren hadden plaatsgemaakt voor een veel kortere coupe. Zijn spijkerbroek had plaatsgemaakt voor een pantalon die zó bij een driedelig pak had kunnen horen, en zijn zware shag had plaatsgemaakt voor een e-sigaret die hij steeds bedachtzaam uit een zwarte sigarettenkoker haalde.
Ik heb op de betreffende dag nog even kort met hem gesproken, waardoor ik hoorde dat zelfs zijn stem iets was veranderd. Waar we toen over spraken doet er nu niet toe, maar wat er wél toe doet is het feit dat Jacob en ik door de jaren waarin we elkaar niet hebben gezien of gesproken veranderd zijn, omdat we allebei ons verleden achter ons hebben gelaten om weer met een schone lei te beginnen. Hierdoor hebben we allebei de kans gekregen om nog iets van onze levens te maken, en ik kon aan Jacob zien dat hem dat wel is gelukt zoals het mij ook is gelukt.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat de wijsheid altijd met de jaren komt, want je zal naar verloop van tijd in de meeste gevallen een andere, vaak veel mildere, levensinstelling gaan krijgen, waardoor je veel beter in je leven zal gaan staan. Vraag dat maar aan Jacob en mij, want we kunnen er allebei maar al te goed over meepraten.
Het was mij veertig jaar geleden wel duidelijk dat Jacob zich door de maatschappij van toen aan de kant gezet voelde, maar hij was toen net als ik nog jong waardoor hij dacht dat alles, door lekker tegen alles en vooral iedereen te rebelleren, wel op zijn pootjes terecht zou komen. Dat liep echter anders toen Jacob, door het feit dat hij dertien inbraken had gepleegd, voor de eerste keer met politie en justitie in aanraking kwam. Dat in Jacob niet alleen een rebel maar ook een inbreker huisde kon ik op dat moment met de beste wil van de wereld niet bevatten, want hij had ingebroken, hij had het veiligheidsgevoel van mensen geschaad voor een beetje geld, en hij had er voor gezorgd dat zijn slachtoffers een peperdure beveiligings-installatie in hun huizen aan moesten laten leggen.
Denk nou niet dat ik een heilig boontje ben geweest, want ook ik heb in het verleden dingen gedaan die het vertrouwen die mensen in mij hadden hebben geschaad. Wat ik in het verleden heb uitgespookt zal ik nu niet zeggen, maar ik zeg bij deze wél dat ik er niet bepaald trots op ben dat ik het vertrouwen die mensen in mij hadden heb geschaad. Met andere woorden: ik heb voor mijn daden geboet, en zo hoort het ook te zijn.
Een paar weken geleden zag ik Jacob sinds jaren weer terug, en wat mij toen direct opviel was dat zijn rebelse houding geheel was verdwenen waardoor ik in Jacob een man zag die ik niet kende. Hij zat aan een tafeltje in een restaurant rustig een kopje koffie te drinken, terwijl ik op zijn gezicht een uitdrukking van berusting waarnam. Zijn lichaamsomvang was door de jaren heen behoorlijk toegenomen, en zijn lange haren hadden plaatsgemaakt voor een veel kortere coupe. Zijn spijkerbroek had plaatsgemaakt voor een pantalon die zó bij een driedelig pak had kunnen horen, en zijn zware shag had plaatsgemaakt voor een e-sigaret die hij steeds bedachtzaam uit een zwarte sigarettenkoker haalde.
Ik heb op de betreffende dag nog even kort met hem gesproken, waardoor ik hoorde dat zelfs zijn stem iets was veranderd. Waar we toen over spraken doet er nu niet toe, maar wat er wél toe doet is het feit dat Jacob en ik door de jaren waarin we elkaar niet hebben gezien of gesproken veranderd zijn, omdat we allebei ons verleden achter ons hebben gelaten om weer met een schone lei te beginnen. Hierdoor hebben we allebei de kans gekregen om nog iets van onze levens te maken, en ik kon aan Jacob zien dat hem dat wel is gelukt zoals het mij ook is gelukt.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat de wijsheid altijd met de jaren komt, want je zal naar verloop van tijd in de meeste gevallen een andere, vaak veel mildere, levensinstelling gaan krijgen, waardoor je veel beter in je leven zal gaan staan. Vraag dat maar aan Jacob en mij, want we kunnen er allebei maar al te goed over meepraten.
Reacties
Een reactie posten