Jackie
Een aantal jaren geleden leerde ik op een, naar het leek compleet verloren, woensdagmiddag de 40-jarige Jackie kennen. Deze wel erg levenslustige Amerikaanse spetter liep toen letterlijk tegen mij aan, omdat ze zoals later zou blijken, haar aandacht op van alles en nog wat had gevestigd, terwijl ze toch écht meer op het voetpad moest letten waardoor ze dus behoorlijk hard tegen mij aan liep. Nou moet ik wél zeggen dat ik op dat moment met mijn eigen gedachten ook ergens anders was, waardoor het dus niet helemáál aan haar lag.
Doordat Jackie behoorlijk hard tegen mij aan liep keek ze mij geschrokken aan, waarna ze mij overlade met verontschuldigingen die ze wat mij betrof niet aan mij had hoeven te geven, want ik lette op dat moment immers ook niet écht op. Het uiterlijk van Jackie was op de betreffende dag waarop we letterlijk tegen elkaar opliepen een beetje wild, waardoor ik haar nog het beste kan omschrijven als een vrouw die wel wat van Janis Joplin weg had, en dat sprak mij wel aan want ik hou wel van een vrouw die een klein rebelletje in zich heeft.
We raakten na de botsing een beetje aan de praat waardoor het mij duidelijk werd dat Jackie puur door de toevalligheid in Enschede was beland. Ik stelde toen aan haar voor om in het restaurant van de V&D kopje koffie te gaan drinken, waardoor we allebei de kans kregen om een beetje van de schrik te bekomen, en tot mijn eigen verbazing ging Jackie daar graag op in.
Toen we in het betreffende restaurant aan waren gekomen vertelde Jackie aan mij dat alles in Nederland zo anders was dan in de Verenigde Staten van Amerika, waardoor de vraag in mij opkwam wát er in ons land dan zo anders was, en dat vroeg ik dan ook aan de beeldschone Amerikaanse. Ze vertelde toen aan mij dat ze in het centrum van Enschede nog geen filiaal van McDonnalds en Kentucky Fried Chicken tegen was gekomen, waarna ik gelijk aan haar duidelijk maakte dat er wel degelijk een filiaal van McDonnalds in het centrum van Enschede gevonden kon worden. Ik vroeg daarom dan ook aan haar of zij liever in dat restaurant een kopje koffie wilde drinken, waarop ze heel resoluut aan mij liet weten dat ze dat écht niet wilde omdat ze de McDonnalds maar niks vond, en dat deed mij deugd want ik ben ook niet écht gek op dat in mijn ogen veel te grote concern die naar mijn mening slecht met het personeel omgaat.
Nadat we met onze koffie aan een tafel waren gaan zitten vroeg ik aan Jackie hoe het kwam dat ze toevallig in de binnenstad van Enschede was beland, waarop ze aan mij liet weten dat ze naar ons land was afgereisd om op de bonnefooi door ons land te trekken. "Ik wil het land waarin jij woont leren kennen, want ik wil de meest verschillende culturen leren kennen zodat ik een goed oordeel over een land en diens inwoners kan laten horen, en daarnaast ben ik ook een vrouw die in haar leven veel van de wereld wil zien", luidde haar alles duidelijk makende antwoord. "En hoe is jouw oordeel over het land waarin ik woonachtig ben, en hoe denk jij over de Nederlanders in het algemeen?", vroeg ik aan haar terwijl ik mijn met koffie gevulde koffiekopje langzaam naar mijn lippen bracht. "Het land waarin jij woont is een mooi land, want ik heb inmiddels al aardig wat van Nederland gezien, en wat de Nederlanders aangaat moet ik zeggen dat de westerlingen vooral veel praten maar eigenlijk niks zeggen doordat ze in mijn ogen een beetje erg veel op zichzelf zijn gericht. Over oosterlingen zoals jij kan ik zeggen dat jullie in het begin een beetje terughoudend zijn, maar als jullie mensen als ik een beetje leren kennen gaan jullie helemaal openstaan, waardoor het volgens mij wel blijkt dat jullie veel minder dan de westerlingen op de eigen persoon gericht zijn, en dat bevalt mij wel, want ik ben ook een persoon die niet op zichzelf gericht is".
Dat antwoord beviel mij wel omdat ik door haar antwoord het idee kreeg dat Jackie in het geheel niet egoïstisch ingesteld was. Daarnaast kreeg ik ook het idee dat Jackie een vrouw was die open stond voor de eerlijke mening van een ander, waardoor ik wilde weten hoe ze over de hedendaagse politieke koers van de Amerikaanse regering dacht, en dat vroeg ik dan ook aan haar. "Ik hou mij helemaal niet meer met de Amerikaanse politiek bezig, want ik heb écht het idee dat bijna iedere politicus een graaier, zakkenvuller en bedrieger in één is, want als er in de Verenigde Staten van Amerika presidentsverkiezingen worden gehouden zijn ze opeens de aandacht van je nodig, terwijl ze je als ze eenmaal aan de macht zijn compleet in de modder laten zakken, en dat is dan ook gelijk de reden waarom ik al jaren mijn stem niet meer uitbreng want ik ben een persoon die zich écht niet laat bedriegen door een politicus die alleen maar aan zijn of haar eigen hachje denkt", luidde haar antwoord op mijn vraag.
Haar antwoord was dusdanig duidelijk dat ik vanaf dat moment wel wist dat men niet met Jackie moest sollen, én dat Jackie een persoon was die haar eigen mening niet bepaald onder de stoelen of banken wenste te verstoppen. "Hoe denk jij over de Amerikaanse politiek?", vroeg ze aan mij terwijl ik een elektronische sigaret uit een daarvoor bestemde sigarettenkoker haalde. "Wat kan ik van de Amerikaanse politiek zeggen, want ik heb er immers bijna niets mee te maken omdat ik geen Amerikaanse burger ben. Ik vind dat de Amerikaanse buitenlandse politiek zich eens wat minder met de politiek van andere landen moet gaan bemoeien, want de Amerikaanse politiek heeft in de wereld veel vijanden die de Verenigde Staten van Amerika het liefst buitenspel zouden zetten." Terwijl ik de vraag van Jackie naar waarheid beantwoorde keek ze mij met een indringende, doch ook zachtaardige blik in haar mooie bruine ogen aan, waardoor ik voelde dat er tussen Jackie en mij wel eens een hele mooie vriendschap zou kunnen ontstaan, en het zou later blijken dat ik daar in het geheel niet naast zat.
Gelukkig hebben Jackie en ik op de betreffende dag niet alleen maar over de Amerikaanse politiek en al zijn complicaties gesproken, want de politiek is in onze ogen alleen maar een onderdeel van de algemene samenleving waar we als mens zijnde helaas wél elke dag van ons leven mee worden geconfronteerd, en daarom schakelden we dan ook zo snel mogelijk naar een ander onderwerp over. Dat was dan ook de reden waarom ik aan Jackie vroeg of zij al de kans had gekregen om de bezienswaardigheden van Enschede te kunnen bekijken. Ze liet toen aan mij weten dat ze daar de kans nog niet écht voor had gekregen. Daarom stelde ik aan haar voor dat ik haar als een gids langs de bezienswaardigheden van Enschede zou leiden, waarop ze gelijk en zeer gretig op mijn voorstel inging. Ik heb haar na ons bezoek aan het restaurant van de V&D onder meer de Twentse Welle en het Rijksmuseum van Enschede van binnen laten zien. Daarnaast heb ik haar toen ook een aantal zeer oude gebouwen die in Enschede staan laten zien, waardoor ze ook iets van de architectonische cultuur van Enschede in zich op kon nemen.
Jackie is daarna nog een week bij mij gebleven waardoor de vriendschap die tussen ons groeide de kans kreeg om zich volledig te ontplooien, en het deed ons dan ook pijn dat de dag aanbrak waarop Jackie weer naar de Verenigde Staten van Amerika vertrok. Gelukkig is het een vast en onweerlegbaar gegeven dat een grote afstand geen beletsel voor een warme vriendschap is, want ik heb zonet een telefonisch gesprek met haar gevoerd waarin ze mij heeft uitgenodigd om de komende zomer naar haar toe te komen. Ik vertelde aan haar dat ik een reis naar de Verenigde Staten van Amerika niet kan betalen omdat ik een uitkering heb, maar ze vertelde aan mij dat zij de retourvlucht voor mij zal betalen, en dat ze de vliegticket zo snel mogelijk naar mij zal opsturen. Daarnaast heeft ze ook aan mij verteld dat ik de kosten die ze daarvoor moet maken niet aan haar terug hoef te betalen, waardoor ik nu bijna niet kan wachten om naar Jackie af te reizen, want ik moet je eerlijk bekennen dat ik haar erg mis omdat Jackie en ik, door een toevallige botsing in de binnenstad van Enschede, maatjes voor het leven zijn geworden.
Doordat Jackie behoorlijk hard tegen mij aan liep keek ze mij geschrokken aan, waarna ze mij overlade met verontschuldigingen die ze wat mij betrof niet aan mij had hoeven te geven, want ik lette op dat moment immers ook niet écht op. Het uiterlijk van Jackie was op de betreffende dag waarop we letterlijk tegen elkaar opliepen een beetje wild, waardoor ik haar nog het beste kan omschrijven als een vrouw die wel wat van Janis Joplin weg had, en dat sprak mij wel aan want ik hou wel van een vrouw die een klein rebelletje in zich heeft.
We raakten na de botsing een beetje aan de praat waardoor het mij duidelijk werd dat Jackie puur door de toevalligheid in Enschede was beland. Ik stelde toen aan haar voor om in het restaurant van de V&D kopje koffie te gaan drinken, waardoor we allebei de kans kregen om een beetje van de schrik te bekomen, en tot mijn eigen verbazing ging Jackie daar graag op in.
Toen we in het betreffende restaurant aan waren gekomen vertelde Jackie aan mij dat alles in Nederland zo anders was dan in de Verenigde Staten van Amerika, waardoor de vraag in mij opkwam wát er in ons land dan zo anders was, en dat vroeg ik dan ook aan de beeldschone Amerikaanse. Ze vertelde toen aan mij dat ze in het centrum van Enschede nog geen filiaal van McDonnalds en Kentucky Fried Chicken tegen was gekomen, waarna ik gelijk aan haar duidelijk maakte dat er wel degelijk een filiaal van McDonnalds in het centrum van Enschede gevonden kon worden. Ik vroeg daarom dan ook aan haar of zij liever in dat restaurant een kopje koffie wilde drinken, waarop ze heel resoluut aan mij liet weten dat ze dat écht niet wilde omdat ze de McDonnalds maar niks vond, en dat deed mij deugd want ik ben ook niet écht gek op dat in mijn ogen veel te grote concern die naar mijn mening slecht met het personeel omgaat.
Nadat we met onze koffie aan een tafel waren gaan zitten vroeg ik aan Jackie hoe het kwam dat ze toevallig in de binnenstad van Enschede was beland, waarop ze aan mij liet weten dat ze naar ons land was afgereisd om op de bonnefooi door ons land te trekken. "Ik wil het land waarin jij woont leren kennen, want ik wil de meest verschillende culturen leren kennen zodat ik een goed oordeel over een land en diens inwoners kan laten horen, en daarnaast ben ik ook een vrouw die in haar leven veel van de wereld wil zien", luidde haar alles duidelijk makende antwoord. "En hoe is jouw oordeel over het land waarin ik woonachtig ben, en hoe denk jij over de Nederlanders in het algemeen?", vroeg ik aan haar terwijl ik mijn met koffie gevulde koffiekopje langzaam naar mijn lippen bracht. "Het land waarin jij woont is een mooi land, want ik heb inmiddels al aardig wat van Nederland gezien, en wat de Nederlanders aangaat moet ik zeggen dat de westerlingen vooral veel praten maar eigenlijk niks zeggen doordat ze in mijn ogen een beetje erg veel op zichzelf zijn gericht. Over oosterlingen zoals jij kan ik zeggen dat jullie in het begin een beetje terughoudend zijn, maar als jullie mensen als ik een beetje leren kennen gaan jullie helemaal openstaan, waardoor het volgens mij wel blijkt dat jullie veel minder dan de westerlingen op de eigen persoon gericht zijn, en dat bevalt mij wel, want ik ben ook een persoon die niet op zichzelf gericht is".
Dat antwoord beviel mij wel omdat ik door haar antwoord het idee kreeg dat Jackie in het geheel niet egoïstisch ingesteld was. Daarnaast kreeg ik ook het idee dat Jackie een vrouw was die open stond voor de eerlijke mening van een ander, waardoor ik wilde weten hoe ze over de hedendaagse politieke koers van de Amerikaanse regering dacht, en dat vroeg ik dan ook aan haar. "Ik hou mij helemaal niet meer met de Amerikaanse politiek bezig, want ik heb écht het idee dat bijna iedere politicus een graaier, zakkenvuller en bedrieger in één is, want als er in de Verenigde Staten van Amerika presidentsverkiezingen worden gehouden zijn ze opeens de aandacht van je nodig, terwijl ze je als ze eenmaal aan de macht zijn compleet in de modder laten zakken, en dat is dan ook gelijk de reden waarom ik al jaren mijn stem niet meer uitbreng want ik ben een persoon die zich écht niet laat bedriegen door een politicus die alleen maar aan zijn of haar eigen hachje denkt", luidde haar antwoord op mijn vraag.
Haar antwoord was dusdanig duidelijk dat ik vanaf dat moment wel wist dat men niet met Jackie moest sollen, én dat Jackie een persoon was die haar eigen mening niet bepaald onder de stoelen of banken wenste te verstoppen. "Hoe denk jij over de Amerikaanse politiek?", vroeg ze aan mij terwijl ik een elektronische sigaret uit een daarvoor bestemde sigarettenkoker haalde. "Wat kan ik van de Amerikaanse politiek zeggen, want ik heb er immers bijna niets mee te maken omdat ik geen Amerikaanse burger ben. Ik vind dat de Amerikaanse buitenlandse politiek zich eens wat minder met de politiek van andere landen moet gaan bemoeien, want de Amerikaanse politiek heeft in de wereld veel vijanden die de Verenigde Staten van Amerika het liefst buitenspel zouden zetten." Terwijl ik de vraag van Jackie naar waarheid beantwoorde keek ze mij met een indringende, doch ook zachtaardige blik in haar mooie bruine ogen aan, waardoor ik voelde dat er tussen Jackie en mij wel eens een hele mooie vriendschap zou kunnen ontstaan, en het zou later blijken dat ik daar in het geheel niet naast zat.
Gelukkig hebben Jackie en ik op de betreffende dag niet alleen maar over de Amerikaanse politiek en al zijn complicaties gesproken, want de politiek is in onze ogen alleen maar een onderdeel van de algemene samenleving waar we als mens zijnde helaas wél elke dag van ons leven mee worden geconfronteerd, en daarom schakelden we dan ook zo snel mogelijk naar een ander onderwerp over. Dat was dan ook de reden waarom ik aan Jackie vroeg of zij al de kans had gekregen om de bezienswaardigheden van Enschede te kunnen bekijken. Ze liet toen aan mij weten dat ze daar de kans nog niet écht voor had gekregen. Daarom stelde ik aan haar voor dat ik haar als een gids langs de bezienswaardigheden van Enschede zou leiden, waarop ze gelijk en zeer gretig op mijn voorstel inging. Ik heb haar na ons bezoek aan het restaurant van de V&D onder meer de Twentse Welle en het Rijksmuseum van Enschede van binnen laten zien. Daarnaast heb ik haar toen ook een aantal zeer oude gebouwen die in Enschede staan laten zien, waardoor ze ook iets van de architectonische cultuur van Enschede in zich op kon nemen.
Jackie is daarna nog een week bij mij gebleven waardoor de vriendschap die tussen ons groeide de kans kreeg om zich volledig te ontplooien, en het deed ons dan ook pijn dat de dag aanbrak waarop Jackie weer naar de Verenigde Staten van Amerika vertrok. Gelukkig is het een vast en onweerlegbaar gegeven dat een grote afstand geen beletsel voor een warme vriendschap is, want ik heb zonet een telefonisch gesprek met haar gevoerd waarin ze mij heeft uitgenodigd om de komende zomer naar haar toe te komen. Ik vertelde aan haar dat ik een reis naar de Verenigde Staten van Amerika niet kan betalen omdat ik een uitkering heb, maar ze vertelde aan mij dat zij de retourvlucht voor mij zal betalen, en dat ze de vliegticket zo snel mogelijk naar mij zal opsturen. Daarnaast heeft ze ook aan mij verteld dat ik de kosten die ze daarvoor moet maken niet aan haar terug hoef te betalen, waardoor ik nu bijna niet kan wachten om naar Jackie af te reizen, want ik moet je eerlijk bekennen dat ik haar erg mis omdat Jackie en ik, door een toevallige botsing in de binnenstad van Enschede, maatjes voor het leven zijn geworden.
Reacties
Een reactie posten