Fat shaming

Enige tijd geleden heb ik in de binnenstad van Enschede Domenica leren kennen. Ze is een bloedmooie vrouw die ondanks haar zeer mooie en verzorgde uiterlijk vaak gediscrimineerd wordt omdat vele mensen haar "te dik" vinden, en ik kon duidelijk aan haar zien dat haar dat pijn deed. Het deed haar zoveel pijn dat ze op een gegeven moment besloot dat ze alleen nog maar met haar dekbed over zich heen getrokken op haar bed wilde liggen om nooit meer op te staan, want ze voelde zich waardeloos, gediscrimineerd en weerloos tegelijk.

Gelukkig heeft een dokter haar zover gekregen dat ze weer opstond, maar ondanks dat bleef het gevoel van waardeloos zijn, gediscrimineerd zijn, en het gevoel van weerloos zijn aan haar knagen als een zeer boze geest die maar niet van haar zijde leek te willen wijken. Dat noopte haar ertoe om dat ene kleine beetje moed dat ze nog had bij elkaar te vegen en de wereld met andere ogen te gaan zien, want ze moest iets ondernemen waardoor ze haar leven weer van een positieve kant zou gaan zien, het punt was echter dat ze niet wist hoe ze dat aan moest pakken.

Daarom heeft ze de hulp van een zeer goede psycholoog, waarbij ook ik voor een korte tijd onder behandeling ben geweest, in heeft geroepen. De psycholoog heeft aan haar voorgesteld dat ze, onder begeleiding van de psycholoog, eens moest gaan praten met mensen die net als Domenica het slachtoffer waren geworden van fat shaming, want het was de psycholoog wel duidelijk dat Domenica daar wel eens baat bij kon hebben.

Domenica ging maar wat graag op dat voorstel in want ze kreeg hierdoor voor de eerste keer in haar leven het gevoel dat ze niet de enige was, en dat alleen al maakte haar een stuk weerbaarder waardoor ze het gevoel kreeg dat ze de wereld weer een beetje beter aan kon. Hierdoor werd een afspraak voor het eerste groepsgesprek dan ook snel gemaakt.

Domenica vertelde aan mij dat ze wel een beetje tegen het eerste groepsgesprek opzag, want het was nieuw voor haar dat ze met lotgenoten in gesprek zou gaan over fat shaming, het gruwelijke fenomeen dat helaas zoveel onschuldige slachtoffers maakt. Dat was dan ook de reden waarom haar hart als een op hol geslagen drumstel in haar lichaam bonkte toen ze voor de eerste keer naar het adres waar het het groepsgesprek plaats zou vinden reed.

Het eerste groepsgesprek verliep volgens Domenica en de psycholoog zeer goed waardoor Domenica nu heel anders met fat shaming omgaat waardoor ze, naar eigen zeggen, nu strijdbaar, weerbaar, en assertiever geworden is. Daarnaast heeft ze nu ook een eigen mening over de mensen die vinden dat andere mensen "te dik" zijn en die mening wil ik in deze blog graag even weergeven.

"Ondanks dat bijna iedereen wel weet dat discriminatie op basis van geslacht, huidskleur, lichaamslengte, seksuele voorkeur, religie, kledingkeuze of politieke voorkeur flink fout is en dus absoluut niet door de beugel kan, vinden veel mensen het wel normaal om mensen die in hun ogen "te dik" zijn te verwijten dat ze lui, lelijk, of dom zijn. Die mensen moeten goed begrijpen dat wij ook mensen die een goed leven willen hebben zijn, en daarom ben ik van mening dat fat shaming niet alleen ontzettend onaardig, maar ook extreem kwetsend is. Hierdoor ben ik ervan overtuigd dat het fenomeen fat shaming veel meer zegt over de mensen die andere mensen vanwege hun zogenaamd "te dik" zijn discrimineren dan over de gediscrimineerden zelf."

Reacties

Populaire posts