Levensverhaal
Langzaam gleed het in mijn lichaam, langzaam deed het zijn genezende werk, waardoor ik mij steeds beter en vrediger begon te voelen, want een warme gloed opende niet alleen mijn ogen, maar ook mijn ziel waardoor ik kon zien wat ik eerder niet kon zien, en kon horen wat ik eerder niet kon horen. Het was voor mij een openbaring die ik daarvoor nog niet had mogen ervaren, want mijn ogen waren spreekwoordelijk gezien gesloten voor alles wat zich om mij heen afspeelde, en mijn oren waren sterk verstopt geraakt door mijn eigenzinnigheid en mijn eigengereidheid, waardoor ik niet kon horen dat ik tot veel meer in staat was dan ik zelf op dat moment dacht.
Door deze warme gloed ging ik alles vanuit een compleet ander perspectief bekijken, want ik zag opeens dat alles toch wel iets anders in elkaar stak dan het leek, daar mijn verwarrende mist opeens verdwenen was waardoor alles in een positiever daglicht kwam te staan, en dat gold vooral voor de échte mens in mij die zich niet van mij had afgewend, maar zich juist in mij had gemanifesteerd als een mens die zich op een positieve manier aan andere mensen wilde laten zien.
De kamer waarin ik mij op dat moment bevond was daardoor niet meer gevuld met duisternis, naargeestigheid, boosheid en een overweldigend gevoel van neerslachtigheid, want de warme gloed liet mij op dat moment een prachtig en helder licht zien waardoor ik het gevoel kreeg dat ik de kracht in mij had om boven mijzelf uit te stijgen waardoor ik écht kon gaan leven.
Voor mij zag ik een oude rustieke tafel staan waarop een naar het leek oud boek lag, en ik begon, terwijl ik met een lichtelijk onzekere tred naar de tafel liep, mij af te vragen wat de tekst van het boek aan mij zou vertellen waardoor ik toch wel angstig voor de inhoud van de tekst van het boek begon te worden, waardoor iedere kleine stap die ik zette steeds kleiner en onzekerder leek te worden.
Terwijl ik naar de tafel strompelde drong vanuit een verre achtergrond een zeer rustgevende muzieksoort tot mij door, waardoor het prachtige licht alleen maar mooier en helderder leek te worden. Hierdoor voelde ik dat de spreekwoordelijke ketens met een zeer zachte hand van mijn polsen en enkels werden verwijderd, waardoor ik het gevoel kreeg dat ik mij vrijer dan ooit tevoren kon bewegen, en het maakte daardoor dan ook niet meer uit in welke richting ik wilde gaan, want mijn spreekwoordelijke ketens waren van mij afgeworpen, ik mocht doen en laten wat ik wilde, ik mocht eindelijk ronduit gelukkig zijn, waardoor mijn angst voor de inhoud van de tekst van het boek langzaam maar zeker steeds verder naar de achtergrond verdween, zonder helemaal te verdwijnen.
Hierdoor bleef ik wel een beetje onzeker, maar toen ik het boek van de tafel pakte voelde ik direct dat het boek helemaal bij mij hoorde daar het boek, zonder daarbij veroordelend of belerend te zijn, mijn levensverhaal in zich droeg waardoor ik de tekst van het boek met een zeer grote aandacht begon te lezen. Dat zorgde ervoor dat ik het boek in mijn hart sloot, daar het boek aan mij liet zien hoe ik heel eenvoudig iemand anders, maar ook mezelf gelukkiger kan maken door heel dicht bij mijn eigen persoonlijkheid te blijven staan, en een beetje meer liefde en aandacht aan andere mensen te geven.
Nadat ik het boek uit had gelezen heb ik het op een veilige plek opgeborgen, niet in een boekenkast, maar heel diep in mijn ziel, want een boek dat je zoveel raad, liefde en empathie voor andere mensen en jezelf geeft, en dus een eyeopener voor je is, hoort niet in een boekenkast te staan, maar in je ziel, zodat het voor altijd bij je blijft.
Door deze warme gloed ging ik alles vanuit een compleet ander perspectief bekijken, want ik zag opeens dat alles toch wel iets anders in elkaar stak dan het leek, daar mijn verwarrende mist opeens verdwenen was waardoor alles in een positiever daglicht kwam te staan, en dat gold vooral voor de échte mens in mij die zich niet van mij had afgewend, maar zich juist in mij had gemanifesteerd als een mens die zich op een positieve manier aan andere mensen wilde laten zien.
De kamer waarin ik mij op dat moment bevond was daardoor niet meer gevuld met duisternis, naargeestigheid, boosheid en een overweldigend gevoel van neerslachtigheid, want de warme gloed liet mij op dat moment een prachtig en helder licht zien waardoor ik het gevoel kreeg dat ik de kracht in mij had om boven mijzelf uit te stijgen waardoor ik écht kon gaan leven.
Voor mij zag ik een oude rustieke tafel staan waarop een naar het leek oud boek lag, en ik begon, terwijl ik met een lichtelijk onzekere tred naar de tafel liep, mij af te vragen wat de tekst van het boek aan mij zou vertellen waardoor ik toch wel angstig voor de inhoud van de tekst van het boek begon te worden, waardoor iedere kleine stap die ik zette steeds kleiner en onzekerder leek te worden.
Terwijl ik naar de tafel strompelde drong vanuit een verre achtergrond een zeer rustgevende muzieksoort tot mij door, waardoor het prachtige licht alleen maar mooier en helderder leek te worden. Hierdoor voelde ik dat de spreekwoordelijke ketens met een zeer zachte hand van mijn polsen en enkels werden verwijderd, waardoor ik het gevoel kreeg dat ik mij vrijer dan ooit tevoren kon bewegen, en het maakte daardoor dan ook niet meer uit in welke richting ik wilde gaan, want mijn spreekwoordelijke ketens waren van mij afgeworpen, ik mocht doen en laten wat ik wilde, ik mocht eindelijk ronduit gelukkig zijn, waardoor mijn angst voor de inhoud van de tekst van het boek langzaam maar zeker steeds verder naar de achtergrond verdween, zonder helemaal te verdwijnen.
Hierdoor bleef ik wel een beetje onzeker, maar toen ik het boek van de tafel pakte voelde ik direct dat het boek helemaal bij mij hoorde daar het boek, zonder daarbij veroordelend of belerend te zijn, mijn levensverhaal in zich droeg waardoor ik de tekst van het boek met een zeer grote aandacht begon te lezen. Dat zorgde ervoor dat ik het boek in mijn hart sloot, daar het boek aan mij liet zien hoe ik heel eenvoudig iemand anders, maar ook mezelf gelukkiger kan maken door heel dicht bij mijn eigen persoonlijkheid te blijven staan, en een beetje meer liefde en aandacht aan andere mensen te geven.
Nadat ik het boek uit had gelezen heb ik het op een veilige plek opgeborgen, niet in een boekenkast, maar heel diep in mijn ziel, want een boek dat je zoveel raad, liefde en empathie voor andere mensen en jezelf geeft, en dus een eyeopener voor je is, hoort niet in een boekenkast te staan, maar in je ziel, zodat het voor altijd bij je blijft.
Reacties
Een reactie posten