Spiegel Im Spiegel

Naast de voor mij zeer belangrijke Heavy Metal-muziek luister ik ook zeer graag naar een goed stukje klassieke muziek, waarbij mijn voorkeur vooral uitgaat naar de muziek van de bekende klassieke componisten, (denk daarbij aan componisten als Giuseppe Verdi, Wolfgang Amadeus Mozart, Johannes Brahms, Johann Sebastian Bach, Giacomo Puccini en Vincenzo Bellini) daar de klassieke muziekstukken die door deze componisten zijn gecomponeerd mij als muziekliefhebber zeer aanspreken.

Natuurlijk luister ik soms ook naar de muziek die door de moderne klassieke componisten worden gecomponeerd, en hierdoor kan ik zeggen dat vooral de muziek van Arvo Pärt mij toch wel aanspreekt. Hierdoor is mij vooral een compositie opgevallen die de titel Spiegel Im Spiegel draagt, want het is juist die compositie die mij als het ware, esoterisch gezien, naar een hoger niveau tilt.

De compositie is gecomponeerd voor een concertpiano en een cello, waardoor de compositie dus heel minimalistisch van opzet is. En daarin zit dan ook de kracht van de compositie die je als het ware dwingt om jezelf eens een keer heel goed in de spiegel aan te gaan kijken, waardoor het de vraag is of de reflectie die je dan van jezelf in de spiegel ziet een mooie of juist minder mooie reflectie is, want de compositie kan heel confronterend, maar ook heel vertederend voor je zijn.