Super Idioot
Verreweg de meeste mensen gedragen zich "normaal" waardoor ze dus in de samenleving niet écht opvallen, maar je hebt helaas ook mensen die zich alles behalve "normaal" gedragen waardoor deze mensen juist wél opvallen, maar dan op een uiterst negatieve manier, en ik moet het helaas zeggen dat Kerim tot die laatste categorie behoort.
Ik ben woonachtig in een appartementencomplex dat wordt beheerd door een grote zorggroep, waardoor mensen als ik (ik heb een lichte vorm van PDD-NOS waardoor ik een beetje moeite heb met het contact leggen met andere mensen) op een verantwoorde manier onder begeleiding van een deskundige woonbegeleider tóch een goed bestaan op kunnen bouwen, en ik moet zeggen dat mij dat zeer goed bevalt. Dat heeft er niet alleen voor gezorgd dat ik mij steeds prettiger begon te voelen, het heeft er ook voor gezorgd dat ik steeds meer zelfvertrouwen kreeg, waardoor ik voelde dat ik ook sterker in mijn leven ging staan, waardoor ik dacht dat ik de onzekerheden en de angsten die het leven helaas in zich draagt wel aankon.
In het begin kon ik met iedereen die in het appartementencomplex woont goed overweg, maar daar kwam echter verandering in toen Kerim in het appartementencomplex kwam om daar te gaan wonen. Kerim werd mijn buurman, en ik moet zeggen dat de eerste indruk die ik van hem kreeg een licht positieve indruk was, waardoor ik er alle vertrouwen in had dat er een goede verstandhouding tussen Kerim en mij zou ontstaan, en dat heeft ervoor gezorgd dat ik hem op een dag heb geholpen met installeren van zijn internetverbinding die naar zijn mening niet goed werkte, terwijl Nico, mijn vorige buurman, beweerde dat de internetverbinding heel goed werkte, en dat was ook zo, want er was helemaal niks mis met de internetverbinding die Kerim tot zijn beschikking had. Hij zei toen dat hij er vrede mee had, maar in zijn ogen kon ik zien dat hij daar alles behalve vrede mee had, en dat hij daar mee worstelde.
Uiteraard ontving Kerim een paar dagen nadat hij in het appartementencomplex was gaan wonen zijn vrienden en vriendinnen om samen met hen zijn nieuwe appartement in te weiden, en daar had ik uiteraard totaal geen moeite mee, want ik weidde een paar dagen nadat ik mijn appartement had betrokken mijn appartement met een aantal vrienden en vriendinnen immers ook in, maar het verschil zat echter in de details, want de vrienden en vriendinnen die Kerim toen ontving gingen in het holst van de nacht weer naar huis, terwijl mijn vrienden en vriendinnen rond 23:00 uur naar huis gingen omdat ze de volgende dag weer moesten werken. Doordat de bezoekers van Kerim pas in het holst van de nacht weer naar huis gingen heb ik dus wel wat geluidsoverlast van hen ondervonden, maar doordat ik de gedachte had dat dit niet vaker voor zou komen liet ik het er maar bij. Maar het kwam wél vaker voor want het werd al snel duidelijk dat Kerim het heel "normaal" vond om in de nacht zijn muziekinstallatie aan te zetten zonder dat hij daarbij van een hoofdtelefoon gebruikmaakte, en daar begon ik mij steeds meer aan te ergeren.
Ik heb de door hem veroorzaakte geluidsoverlast een hele tijd over mij heen laten gaan, maar in een nacht in december van het jaar 2014 had ik er helemaal genoeg van, waardoor ik genoodzaakt was om naar hem toe te gaan om aan hem te vragen of hij zijn muziekinstallatie een beetje zachter wilde zetten. Hij vertelde toen aan mij dat het hem speet en hij beloofde toen ook aan mij dat hij geen geluidsoverlast meer zou veroorzaken, maar dat bleek al snel een loze belofte te zijn want twee dagen later veroorzaakte Kerim weer een dusdanige geluidsoverlast dat ik wéér genoodzaakt was om aan hem te vragen of hij zijn muziekinstallatie een beetje zachter te zetten. Wat ik toen van hem te horen kreeg wil je niet weten, want hij ontstak in een tomeloze woede, waarbij hij mij voor alles uitmaakte wat maar lelijk en nóg lelijker was waarna hij zijn voordeur met een enorme klap in het slot smeet. Ik besloot toen, in de hoop verkerend dat zijn woede jegens mij wel over zou gaan, dat het beter was dat ik naar mijn eigen appartement terug zou lopen, maar Kerim kwam mij achterna waardoor het mij al snel duidelijk werd dat hij nog lang niet klaar met mij was.
Wonder boven wonder is het mij toen gelukt om in mijn appartement te komen, maar het lukte mij helaas niet om mijn voordeur te sluiten daar Kerim mijn voordeur met een zeer grote en brute kracht openduwde. Hij schreeuwde toen in mijn gezicht dat hij heel veel last van de muziek van een andere bewoner had, waarna hij mij ook nog even doodleuk toeschreeuwde dat ik daar eerst maar iets aan moest doen. Kerim stond toen zó dicht voor mij dat zijn speeksel in mijn gezicht kwam, waardoor ik mij niet alleen vies, maar ook heel bedreigd begon te voelen. Daarnaast schreeuwde hij mij ook toe dat hij mij, als ik met de woonbegeleiders over zijn woede uitbarsting zou gaan praten, wel even te pakken zou nemen. Hierdoor heb ik overwogen om de politie erbij te halen om aangifte tegen hem te gaan doen. De tomeloze en brute tirade die ik in de betreffende decembernacht van Kerim te verduren heb gekregen is toen ook door sommige andere bewoners gehoord, waardoor Wesley, die een andere buurman van mij is, de volgende dag naar de woonbegeleiders is gestapt om aan hen te vertellen wat Kerim mij had aangedaan.
Een paar dagen later deed ik mijn verhaal bij Ineke, die ook heden ten dage nog mijn woonbegeleider is, en zij stelde aan mij voor dat ik naar een psycholoog zou gaan omdat ik, door toedoen van Kerim, een zeer traumatische ervaring had opgedaan. Daarnaast stelde ze ook aan mij voor om samen met haar een gesprek met Gerrit (die toen de teamleider van de woonbegeleiders was) te gaan voeren. Ik ging maar wat graag op haar voorstellen in, waarna Ineke mij het internetadres van een zeer goede psycholoog gaf. De datum en het tijdstip voor het gesprek dat Ineke en ik met Gerrit zouden gaan voeren zou ze later aan mij mailen.
Een paar dagen na het gesprek dat ik met Ineke voerde kwam ik, nadat ik een paar boodschappen had gedaan, Kerim voor de hoofdingang van het appartementencomplex tegen, en tot mijn zeer grote verwondering bood hij mij toen in alle toonaarden die je je maar kan bedenken zijn verontschuldigingen, die ik op dat moment ook accepteerde, aan. Dat nam echter niet weg dat het kwaad al was geschied, en dat betekende dat ik het geplande gesprek met Ineke en Gerrit hoe dan ook door zou laten gaan, want ik was van mening dat Kerim flink aangepakt moest worden daar zijn gedrag jegens mij door geen enkele beugel kon.
Een paar weken na de woede uitbarsting die Kerim tegen mij meende te moeten gebruiken
kon ik bij de psycholoog waarvan Ineke mij het internetadres had gegeven terecht, en zij stelde vast dat ik niet alleen een traumatische ervaring op had gedaan, maar daardoor op emotioneel gebied zeer beschadigd was geraakt. Hierdoor vond zij het noodzakelijk dat ik bij haar in therapie zou gaan en dat ik er vooral over moest praten met mijn familie, vrienden en kennissen, en vooral ook met Ineke, en aan dat advies heb ik toen maar wat graag gehoor gegeven. Er waren gelukkig maar twee therapiesessies nodig, waardoor ik de toekomst weer een heel stuk prettiger begon te zien.
Kerim zat echter ook niet stil want hij verlegde zijn aandacht van mij naar verschillende andere bewoners van het appartementencomplex, waardoor hij langzaam maar zeker een steeds slechtere naam bij ons begon te krijgen. Dat heeft erin geresulteerd dat hij verschillende keren door Jasper, die zijn woonbegeleider is geweest, op zijn gedrag aan is gesproken. Helaas mocht dat niet baten waardoor de zorggroep zich genoodzaakt zag om een brief, waarin aan Kerim duidelijk werd gemaakt dat zijn huurcontract wegens herhaaldelijk ontoelaatbaar gedrag zou worden opgezegd, naar Kerim toe te sturen. Kerim heeft daar echter bezwaar tegen gemaakt, waardoor het al snel duidelijk werd dat de kantonrechter er een uitspraak over moest doen, en dat is dan ook gelijk de reden geweest waarom de woonbegeleiders aan ons hebben gevraagd of we een verklaring tegen Kerim af wilden leggen, en uiteraard ben ik maar wat graag op dat verzoek ingegaan want ik was van mening dat er maar eens een einde moest komen aan de woede uitbarstingen en beledigingen van Kerim.
Dat Kerim niet alleen in een grote en vooral brute woede uitbarsting kan ontsteken maar ook nog eens een leugenaar is, is een goede anderhalve week geleden wel gebleken, want hij vertelde toen doodleuk aan één van de bewoonsters van het appartementencomplex waarin ik woon, dat hij de rechtszaak had gewonnen en dat hij pas in september van dit jaar hoefde te vertrekken. Toen ik dat van de betreffende bewoonster hoorde kon ik mijn verbazing niet onderdrukken, waarna ik direct aan haar liet weten dat dat niet klopte daar ik de datum waarop de zitting plaats had gehad kende, en dat de rechter over maximaal twee weken uitspraak zou doen nadat zij/hij de nodige research in de zaak had gedaan.
De vorige week donderdag ben ik door iemand van de zorggroep opgebeld, en hij vertelde aan mij dat de rechter de zorggroep in het gelijk had gesteld. De rechter heeft daarnaast ook gezegd dat Kerim het appartementencomplex zo snel mogelijk moet verlaten, waardoor ik nu het gevoel heb dat het recht eindelijk heeft gezegevierd.
Ik kan het mij heel goed voorstellen dat u nu denkt dat ik wél de splinter die in het oog van Kerim zit zie, maar dat ik de balk die in mijn oog zit niet zie, maar ik verzeker u dat ik juist die balk wél zie, want ook ik heb in mijn leven vele fouten gemaakt, ook ik heb in mijn leven vele dingen gedaan die écht niet door de beugel konden, maar in tegenstelling tot Kerim heb ik mijn leven sterk gebeterd, en dat kan van Kerim helaas niet worden gezegd, want Kerim is én blijft in mijn ogen een super idioot die zijn weerga niet kent.
Ik ben woonachtig in een appartementencomplex dat wordt beheerd door een grote zorggroep, waardoor mensen als ik (ik heb een lichte vorm van PDD-NOS waardoor ik een beetje moeite heb met het contact leggen met andere mensen) op een verantwoorde manier onder begeleiding van een deskundige woonbegeleider tóch een goed bestaan op kunnen bouwen, en ik moet zeggen dat mij dat zeer goed bevalt. Dat heeft er niet alleen voor gezorgd dat ik mij steeds prettiger begon te voelen, het heeft er ook voor gezorgd dat ik steeds meer zelfvertrouwen kreeg, waardoor ik voelde dat ik ook sterker in mijn leven ging staan, waardoor ik dacht dat ik de onzekerheden en de angsten die het leven helaas in zich draagt wel aankon.
In het begin kon ik met iedereen die in het appartementencomplex woont goed overweg, maar daar kwam echter verandering in toen Kerim in het appartementencomplex kwam om daar te gaan wonen. Kerim werd mijn buurman, en ik moet zeggen dat de eerste indruk die ik van hem kreeg een licht positieve indruk was, waardoor ik er alle vertrouwen in had dat er een goede verstandhouding tussen Kerim en mij zou ontstaan, en dat heeft ervoor gezorgd dat ik hem op een dag heb geholpen met installeren van zijn internetverbinding die naar zijn mening niet goed werkte, terwijl Nico, mijn vorige buurman, beweerde dat de internetverbinding heel goed werkte, en dat was ook zo, want er was helemaal niks mis met de internetverbinding die Kerim tot zijn beschikking had. Hij zei toen dat hij er vrede mee had, maar in zijn ogen kon ik zien dat hij daar alles behalve vrede mee had, en dat hij daar mee worstelde.
Uiteraard ontving Kerim een paar dagen nadat hij in het appartementencomplex was gaan wonen zijn vrienden en vriendinnen om samen met hen zijn nieuwe appartement in te weiden, en daar had ik uiteraard totaal geen moeite mee, want ik weidde een paar dagen nadat ik mijn appartement had betrokken mijn appartement met een aantal vrienden en vriendinnen immers ook in, maar het verschil zat echter in de details, want de vrienden en vriendinnen die Kerim toen ontving gingen in het holst van de nacht weer naar huis, terwijl mijn vrienden en vriendinnen rond 23:00 uur naar huis gingen omdat ze de volgende dag weer moesten werken. Doordat de bezoekers van Kerim pas in het holst van de nacht weer naar huis gingen heb ik dus wel wat geluidsoverlast van hen ondervonden, maar doordat ik de gedachte had dat dit niet vaker voor zou komen liet ik het er maar bij. Maar het kwam wél vaker voor want het werd al snel duidelijk dat Kerim het heel "normaal" vond om in de nacht zijn muziekinstallatie aan te zetten zonder dat hij daarbij van een hoofdtelefoon gebruikmaakte, en daar begon ik mij steeds meer aan te ergeren.
Ik heb de door hem veroorzaakte geluidsoverlast een hele tijd over mij heen laten gaan, maar in een nacht in december van het jaar 2014 had ik er helemaal genoeg van, waardoor ik genoodzaakt was om naar hem toe te gaan om aan hem te vragen of hij zijn muziekinstallatie een beetje zachter wilde zetten. Hij vertelde toen aan mij dat het hem speet en hij beloofde toen ook aan mij dat hij geen geluidsoverlast meer zou veroorzaken, maar dat bleek al snel een loze belofte te zijn want twee dagen later veroorzaakte Kerim weer een dusdanige geluidsoverlast dat ik wéér genoodzaakt was om aan hem te vragen of hij zijn muziekinstallatie een beetje zachter te zetten. Wat ik toen van hem te horen kreeg wil je niet weten, want hij ontstak in een tomeloze woede, waarbij hij mij voor alles uitmaakte wat maar lelijk en nóg lelijker was waarna hij zijn voordeur met een enorme klap in het slot smeet. Ik besloot toen, in de hoop verkerend dat zijn woede jegens mij wel over zou gaan, dat het beter was dat ik naar mijn eigen appartement terug zou lopen, maar Kerim kwam mij achterna waardoor het mij al snel duidelijk werd dat hij nog lang niet klaar met mij was.
Wonder boven wonder is het mij toen gelukt om in mijn appartement te komen, maar het lukte mij helaas niet om mijn voordeur te sluiten daar Kerim mijn voordeur met een zeer grote en brute kracht openduwde. Hij schreeuwde toen in mijn gezicht dat hij heel veel last van de muziek van een andere bewoner had, waarna hij mij ook nog even doodleuk toeschreeuwde dat ik daar eerst maar iets aan moest doen. Kerim stond toen zó dicht voor mij dat zijn speeksel in mijn gezicht kwam, waardoor ik mij niet alleen vies, maar ook heel bedreigd begon te voelen. Daarnaast schreeuwde hij mij ook toe dat hij mij, als ik met de woonbegeleiders over zijn woede uitbarsting zou gaan praten, wel even te pakken zou nemen. Hierdoor heb ik overwogen om de politie erbij te halen om aangifte tegen hem te gaan doen. De tomeloze en brute tirade die ik in de betreffende decembernacht van Kerim te verduren heb gekregen is toen ook door sommige andere bewoners gehoord, waardoor Wesley, die een andere buurman van mij is, de volgende dag naar de woonbegeleiders is gestapt om aan hen te vertellen wat Kerim mij had aangedaan.
Een paar dagen later deed ik mijn verhaal bij Ineke, die ook heden ten dage nog mijn woonbegeleider is, en zij stelde aan mij voor dat ik naar een psycholoog zou gaan omdat ik, door toedoen van Kerim, een zeer traumatische ervaring had opgedaan. Daarnaast stelde ze ook aan mij voor om samen met haar een gesprek met Gerrit (die toen de teamleider van de woonbegeleiders was) te gaan voeren. Ik ging maar wat graag op haar voorstellen in, waarna Ineke mij het internetadres van een zeer goede psycholoog gaf. De datum en het tijdstip voor het gesprek dat Ineke en ik met Gerrit zouden gaan voeren zou ze later aan mij mailen.
Een paar dagen na het gesprek dat ik met Ineke voerde kwam ik, nadat ik een paar boodschappen had gedaan, Kerim voor de hoofdingang van het appartementencomplex tegen, en tot mijn zeer grote verwondering bood hij mij toen in alle toonaarden die je je maar kan bedenken zijn verontschuldigingen, die ik op dat moment ook accepteerde, aan. Dat nam echter niet weg dat het kwaad al was geschied, en dat betekende dat ik het geplande gesprek met Ineke en Gerrit hoe dan ook door zou laten gaan, want ik was van mening dat Kerim flink aangepakt moest worden daar zijn gedrag jegens mij door geen enkele beugel kon.
Een paar weken na de woede uitbarsting die Kerim tegen mij meende te moeten gebruiken
kon ik bij de psycholoog waarvan Ineke mij het internetadres had gegeven terecht, en zij stelde vast dat ik niet alleen een traumatische ervaring op had gedaan, maar daardoor op emotioneel gebied zeer beschadigd was geraakt. Hierdoor vond zij het noodzakelijk dat ik bij haar in therapie zou gaan en dat ik er vooral over moest praten met mijn familie, vrienden en kennissen, en vooral ook met Ineke, en aan dat advies heb ik toen maar wat graag gehoor gegeven. Er waren gelukkig maar twee therapiesessies nodig, waardoor ik de toekomst weer een heel stuk prettiger begon te zien.
Kerim zat echter ook niet stil want hij verlegde zijn aandacht van mij naar verschillende andere bewoners van het appartementencomplex, waardoor hij langzaam maar zeker een steeds slechtere naam bij ons begon te krijgen. Dat heeft erin geresulteerd dat hij verschillende keren door Jasper, die zijn woonbegeleider is geweest, op zijn gedrag aan is gesproken. Helaas mocht dat niet baten waardoor de zorggroep zich genoodzaakt zag om een brief, waarin aan Kerim duidelijk werd gemaakt dat zijn huurcontract wegens herhaaldelijk ontoelaatbaar gedrag zou worden opgezegd, naar Kerim toe te sturen. Kerim heeft daar echter bezwaar tegen gemaakt, waardoor het al snel duidelijk werd dat de kantonrechter er een uitspraak over moest doen, en dat is dan ook gelijk de reden geweest waarom de woonbegeleiders aan ons hebben gevraagd of we een verklaring tegen Kerim af wilden leggen, en uiteraard ben ik maar wat graag op dat verzoek ingegaan want ik was van mening dat er maar eens een einde moest komen aan de woede uitbarstingen en beledigingen van Kerim.
Dat Kerim niet alleen in een grote en vooral brute woede uitbarsting kan ontsteken maar ook nog eens een leugenaar is, is een goede anderhalve week geleden wel gebleken, want hij vertelde toen doodleuk aan één van de bewoonsters van het appartementencomplex waarin ik woon, dat hij de rechtszaak had gewonnen en dat hij pas in september van dit jaar hoefde te vertrekken. Toen ik dat van de betreffende bewoonster hoorde kon ik mijn verbazing niet onderdrukken, waarna ik direct aan haar liet weten dat dat niet klopte daar ik de datum waarop de zitting plaats had gehad kende, en dat de rechter over maximaal twee weken uitspraak zou doen nadat zij/hij de nodige research in de zaak had gedaan.
De vorige week donderdag ben ik door iemand van de zorggroep opgebeld, en hij vertelde aan mij dat de rechter de zorggroep in het gelijk had gesteld. De rechter heeft daarnaast ook gezegd dat Kerim het appartementencomplex zo snel mogelijk moet verlaten, waardoor ik nu het gevoel heb dat het recht eindelijk heeft gezegevierd.
Ik kan het mij heel goed voorstellen dat u nu denkt dat ik wél de splinter die in het oog van Kerim zit zie, maar dat ik de balk die in mijn oog zit niet zie, maar ik verzeker u dat ik juist die balk wél zie, want ook ik heb in mijn leven vele fouten gemaakt, ook ik heb in mijn leven vele dingen gedaan die écht niet door de beugel konden, maar in tegenstelling tot Kerim heb ik mijn leven sterk gebeterd, en dat kan van Kerim helaas niet worden gezegd, want Kerim is én blijft in mijn ogen een super idioot die zijn weerga niet kent.
Reacties
Een reactie posten