Empathie
De laatste tijd worden wij op een steeds confronterende manier geconfronteerd met de terreur die door bepaalde lieden van een terreurorganisatie uit het Midden-Oosten over ons wordt uitgestrooid, en dat stemt mij uiteraard zeer verdrietig en bedrukt. Een paar dagen geleden was het in Brussel goed raak, want daar hebben immers een paar volslagen idioten bommen in een vertrekhal van een vliegveld (Zaventem) en in een metrostation tot ontploffing gebracht, waardoor vele totaal onschuldige dodelijke slachtoffers en gewonden vielen. Het is dan ook vanzelfsprekend dat ik veel empathie voor de gevallen slachtoffers heb, want iedere daad van terreur raakt mij diep in mijn hart.
Ik begrijp heel goed dat er nu dan ook mensen zijn die hun gevoelens willen uitten, en ik begrijp ook heel goed dat die gevoelens niet altijd even positief jegens de mensen die de islam als geloof hebben zijn, maar men moet héél goed begrijpen dat niet iedere islamist een terrorist is, niet iedere islamist keurt terrorisme goed daar ook zij in vrede willen leven in een samenleving die veilig is.
Gisteren werd in Brussel een herdenkingsbijeenkomst gehouden die volledig in het teken van de herdenking van de gedode slachtoffers had moeten staan. De herdenkingsbijeenkomst begon op een vredige manier, maar dat werd al snel anders toen een paar honderd rechts-radicale hooligans de herdenkingsbijeenkomst verstoorden door rechts-radicale leuzen te roepen, waardoor ze eens te meer lieten zien dat ze alleen maar een splijting in de huidige samenleving willen veroorzaken, en laat dat nou juist iets zijn waar de terroristische organisaties uit het Midden-Oosten op uit zijn. Klaarblijkelijk maakt dat de rechts-radicalen helemaal niets uit, of het dringt gewoonweg niet tot ze door waardoor ik alleen maar verdrietiger en neerslachtiger wordt.
In deze blog had ik het eerder over het feit dat ik veel empathie voor de dodelijke slachtoffers die bij de bomaanslagen zijn gevallen heb, maar ik heb ook veel empathie voor de vluchtelingen die uit hun land vluchten omdat ze een veilig leven willen leiden. Met andere woorden: laten we even héél eerlijk zijn in het feit dat wij ook uit ons land weg zouden vluchten als wij op een dagelijkse basis met oorlogsgeweld zouden worden geconfronteerd, en dat is de waarheid, en niets anders dan de waarheid.
Ik begrijp heel goed dat er nu dan ook mensen zijn die hun gevoelens willen uitten, en ik begrijp ook heel goed dat die gevoelens niet altijd even positief jegens de mensen die de islam als geloof hebben zijn, maar men moet héél goed begrijpen dat niet iedere islamist een terrorist is, niet iedere islamist keurt terrorisme goed daar ook zij in vrede willen leven in een samenleving die veilig is.
Gisteren werd in Brussel een herdenkingsbijeenkomst gehouden die volledig in het teken van de herdenking van de gedode slachtoffers had moeten staan. De herdenkingsbijeenkomst begon op een vredige manier, maar dat werd al snel anders toen een paar honderd rechts-radicale hooligans de herdenkingsbijeenkomst verstoorden door rechts-radicale leuzen te roepen, waardoor ze eens te meer lieten zien dat ze alleen maar een splijting in de huidige samenleving willen veroorzaken, en laat dat nou juist iets zijn waar de terroristische organisaties uit het Midden-Oosten op uit zijn. Klaarblijkelijk maakt dat de rechts-radicalen helemaal niets uit, of het dringt gewoonweg niet tot ze door waardoor ik alleen maar verdrietiger en neerslachtiger wordt.
In deze blog had ik het eerder over het feit dat ik veel empathie voor de dodelijke slachtoffers die bij de bomaanslagen zijn gevallen heb, maar ik heb ook veel empathie voor de vluchtelingen die uit hun land vluchten omdat ze een veilig leven willen leiden. Met andere woorden: laten we even héél eerlijk zijn in het feit dat wij ook uit ons land weg zouden vluchten als wij op een dagelijkse basis met oorlogsgeweld zouden worden geconfronteerd, en dat is de waarheid, en niets anders dan de waarheid.
Reacties
Een reactie posten