Ineke Did Send In The Clowns
Het is inmiddels al meer dan 10 jaar geleden, maar ik herinner het mij nog als de dag van gisteren dat ik behoorlijk depressief was waardoor alles mij helemaal niets meer kon schelen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik mij nauwelijks nog op de straat vertoonde, waardoor ik dus ook nog even gezellig vereenzaamde.
Als ik toen al bewoog, bewoog ik mij als een zombie door mijn huis die wonder boven wonder niet vervuild raakte, want ik maakte in die tijd mijn huis wél op een wekelijkse basis goed schoon. Maar verder kwam er bijna letterlijk niets uit mijn handen, want ik zat dan aan mijn eettafel maar een beetje nutteloos voor mij uit te staren in het niets dat niets aan mij te bieden had.
Ik moest met name in die tijd vaak denken aan het liedje dat de titel Send In The Clowns draagt denken, want ik had die clowns op dat moment wel héél erg hard nodig. Maar de clowns kwamen niet, ze bleven waar ze waren waardoor ik het gevoel kreeg dat ik steeds verder in mijn eigen met ellende gevulde wereld wegzakte, zonder dat iemand mij een helpende had toestak. Hierdoor had ik niet meer de moed om ergens de schouders onder te zetten, en verloor ik het laatste kleine beetje zelfvertrouwen dat nog in mijn lichaam zat, maar ik bleef wél hopen dat de dag ooit aan zou breken waarop mijn depressiviteit voorgoed voorbij zou zijn.
Het leek er toen dus sterk op dat het behoorlijk bergafwaarts met mij ging, en dat wás ook het geval want ik begon alles van een steeds duisterder wordende kant te bekijken, waardoor ik steeds meer én wanhopiger naar de clowns die maar niet wilden komen begon te verlangen, maar ondanks dat waren én bleven de clowns weg waardoor zelfs de meest positief ingestelde persoon mij niet meer leek te kunnen helpen. Door deze wel erg duister lijkende gedachte ging ik er volledig aan voorbij dat ik mijzelf uit mijn depressie kon helpen door juist datgene te gaan doen wat niemand in die tijd verwachtte.
Ik besloot toen dat het voor mij wel eens goed zou kunnen zijn om alles wat ik toen in mijn leven had meegemaakt op een paar vellen gelinieerd papier op te gaan schrijven, waardoor ik dan ook vurig hoopte dat het opschrijven van mijn belevenissen en mijn levenservaringen mij zou helpen. Daarnaast besloot ik ook dat ik over mijn depressiviteit moest gaan praten met een persoon die ik toen zeer vertrouwde, en die persoon was Ineke, de vrouw die mij de informatie en aandacht gaf die ik op dat moment zo heel erg hard nodig had.
Ineke heeft talloze keren naar mijn verhaal geluisterd, waardoor ik het gevoel kreeg dat ik langzaam maar zeker van mijn depressiviteit werd bevrijdt, en dat ik sterker was dan ik ooit voor mogelijk had gehouden, door gewoon aan mij te zeggen dat ik er ook toe deed, en dat ik ook liefde verdiende en dat ook ik belangrijk was, ook al leek dat op dat moment helemaal niet zo te zijn.
Door de aandacht die ik van haar kreeg, en door de ondersteuning die Ineke aan mij gaf, begon ik steeds vaker in te zien dat ik mijn depressiviteit ook te lijf kon gaan door juist géén antidepressiva te gebruiken (iets waar mijn huisarts ook een voorstander van was), en dat ik de kracht van mijn eigen wilskracht zeker niet moest onderschatten.
Ineke Did Send In The Clowns, want zij heeft ervoor gezorgd dat ik nu al meer dan tien jaar geen last meer heb van de depressiviteit die mij toen kwelde, en dat is de reden waarom ik nu, als ik het lied Send In The Clowns via een afspeellijst die ik nu bij Spotify heb, zeker weet dat ik mijn leven en mijn toekomst nu écht aan kan, en daar zal ik Ineke voor altijd zeer dankbaar voor blijven.
Als ik toen al bewoog, bewoog ik mij als een zombie door mijn huis die wonder boven wonder niet vervuild raakte, want ik maakte in die tijd mijn huis wél op een wekelijkse basis goed schoon. Maar verder kwam er bijna letterlijk niets uit mijn handen, want ik zat dan aan mijn eettafel maar een beetje nutteloos voor mij uit te staren in het niets dat niets aan mij te bieden had.
Ik moest met name in die tijd vaak denken aan het liedje dat de titel Send In The Clowns draagt denken, want ik had die clowns op dat moment wel héél erg hard nodig. Maar de clowns kwamen niet, ze bleven waar ze waren waardoor ik het gevoel kreeg dat ik steeds verder in mijn eigen met ellende gevulde wereld wegzakte, zonder dat iemand mij een helpende had toestak. Hierdoor had ik niet meer de moed om ergens de schouders onder te zetten, en verloor ik het laatste kleine beetje zelfvertrouwen dat nog in mijn lichaam zat, maar ik bleef wél hopen dat de dag ooit aan zou breken waarop mijn depressiviteit voorgoed voorbij zou zijn.
Het leek er toen dus sterk op dat het behoorlijk bergafwaarts met mij ging, en dat wás ook het geval want ik begon alles van een steeds duisterder wordende kant te bekijken, waardoor ik steeds meer én wanhopiger naar de clowns die maar niet wilden komen begon te verlangen, maar ondanks dat waren én bleven de clowns weg waardoor zelfs de meest positief ingestelde persoon mij niet meer leek te kunnen helpen. Door deze wel erg duister lijkende gedachte ging ik er volledig aan voorbij dat ik mijzelf uit mijn depressie kon helpen door juist datgene te gaan doen wat niemand in die tijd verwachtte.
Ik besloot toen dat het voor mij wel eens goed zou kunnen zijn om alles wat ik toen in mijn leven had meegemaakt op een paar vellen gelinieerd papier op te gaan schrijven, waardoor ik dan ook vurig hoopte dat het opschrijven van mijn belevenissen en mijn levenservaringen mij zou helpen. Daarnaast besloot ik ook dat ik over mijn depressiviteit moest gaan praten met een persoon die ik toen zeer vertrouwde, en die persoon was Ineke, de vrouw die mij de informatie en aandacht gaf die ik op dat moment zo heel erg hard nodig had.
Ineke heeft talloze keren naar mijn verhaal geluisterd, waardoor ik het gevoel kreeg dat ik langzaam maar zeker van mijn depressiviteit werd bevrijdt, en dat ik sterker was dan ik ooit voor mogelijk had gehouden, door gewoon aan mij te zeggen dat ik er ook toe deed, en dat ik ook liefde verdiende en dat ook ik belangrijk was, ook al leek dat op dat moment helemaal niet zo te zijn.
Door de aandacht die ik van haar kreeg, en door de ondersteuning die Ineke aan mij gaf, begon ik steeds vaker in te zien dat ik mijn depressiviteit ook te lijf kon gaan door juist géén antidepressiva te gebruiken (iets waar mijn huisarts ook een voorstander van was), en dat ik de kracht van mijn eigen wilskracht zeker niet moest onderschatten.
Ineke Did Send In The Clowns, want zij heeft ervoor gezorgd dat ik nu al meer dan tien jaar geen last meer heb van de depressiviteit die mij toen kwelde, en dat is de reden waarom ik nu, als ik het lied Send In The Clowns via een afspeellijst die ik nu bij Spotify heb, zeker weet dat ik mijn leven en mijn toekomst nu écht aan kan, en daar zal ik Ineke voor altijd zeer dankbaar voor blijven.
Reacties
Een reactie posten