Een warme persoonlijkheid
Ik ben een persoon die zo nu en dan, als mijn agenda dat toelaat, graag naar een museum in mijn woonplaats gaat want ik ben een kunstliefhebber die graag meer over de kunst in het algemeen wil weten en het natuurlijk ook met eigen ogen wil zien. Tijdens een van mijn museumbezoeken zag ik een olieverf schilderij die geheel in de stijl van deze tijd was gemaakt.
De aantrekkelijke vrouw die op het olieverfschilderij te zien was, moet ongeveer van mijn leeftijd zijn geweest. Ze droeg een witte blouse, een donkerrood mantelpakje en een paar donkerrode lederen schoenen die van halfhoge hakken waren voorzien. Haar halflange geblondeerde haren hingen een beetje warrig langs beide kanten van haar gezicht terwijl ze ook een beetje over de voorkant van haar gezicht hingen. Om haar zachtroze gekleurde mooie lippen droeg ze een vriendelijke glimlach, die mij door de grote schoonheid ervan direct aansprak waardoor ik voor heel even toch wel een beetje van de wereld was.
Terwijl haar linkerhand bijna berustend in haar warme schoot rustte, stak ze haar rechterhand uit waardoor ik het idee kreeg dat ze op dat moment op het punt stond om iets heel moois de accepteren, en dat was dan ook gelijk de reden waarom ik mij op dat moment heel stiekem af begon te vragen wat ze dan leek te gaan accepteren, want dat kom immers van alles zijn. Oh ja, voordat ik het vergeet, de vrouw zat op een mooie donkerbruine fauteuil die overduidelijk van het merk Chesterfield was.
Om haar mooie mond waren duidelijk een paar rimpeltjes te zien waardoor haar gezicht voor mij meer aantrekkingskracht en warmte kreeg, en het is die warmte die mij tot op de dag van vandaag is bijgebleven, want de warmte die in een gezicht ligt zegt volgens mij alles over de persoonlijkheid die een persoon in zich draagt.
Ik moet ook heden ten dage nog wel eens aan dat olieverfschilderij en de daarop afgebeelde vrouw terugdenken, want het was op dat kunstwerk duidelijk te zien dat de kunstschilder het olieverfschilderij met een zeer grote passie heeft gemaakt, waardoor de vrouw met al haar warmte als het ware van het schildersdoek afspatte, en dat is iets wat ik als kunstliefhebber zeer kan waarderen.
De aantrekkelijke vrouw die op het olieverfschilderij te zien was, moet ongeveer van mijn leeftijd zijn geweest. Ze droeg een witte blouse, een donkerrood mantelpakje en een paar donkerrode lederen schoenen die van halfhoge hakken waren voorzien. Haar halflange geblondeerde haren hingen een beetje warrig langs beide kanten van haar gezicht terwijl ze ook een beetje over de voorkant van haar gezicht hingen. Om haar zachtroze gekleurde mooie lippen droeg ze een vriendelijke glimlach, die mij door de grote schoonheid ervan direct aansprak waardoor ik voor heel even toch wel een beetje van de wereld was.
Terwijl haar linkerhand bijna berustend in haar warme schoot rustte, stak ze haar rechterhand uit waardoor ik het idee kreeg dat ze op dat moment op het punt stond om iets heel moois de accepteren, en dat was dan ook gelijk de reden waarom ik mij op dat moment heel stiekem af begon te vragen wat ze dan leek te gaan accepteren, want dat kom immers van alles zijn. Oh ja, voordat ik het vergeet, de vrouw zat op een mooie donkerbruine fauteuil die overduidelijk van het merk Chesterfield was.
Om haar mooie mond waren duidelijk een paar rimpeltjes te zien waardoor haar gezicht voor mij meer aantrekkingskracht en warmte kreeg, en het is die warmte die mij tot op de dag van vandaag is bijgebleven, want de warmte die in een gezicht ligt zegt volgens mij alles over de persoonlijkheid die een persoon in zich draagt.
Ik moet ook heden ten dage nog wel eens aan dat olieverfschilderij en de daarop afgebeelde vrouw terugdenken, want het was op dat kunstwerk duidelijk te zien dat de kunstschilder het olieverfschilderij met een zeer grote passie heeft gemaakt, waardoor de vrouw met al haar warmte als het ware van het schildersdoek afspatte, en dat is iets wat ik als kunstliefhebber zeer kan waarderen.
Reacties
Een reactie posten