Fabrice
Het leven kan heel raar in elkaar zitten, want het leven is naar mijn mening niet alleen mooi, het leven is soms ook een figuurlijke achtbaan waaruit je maar niet lijkt te kunnen ontsnappen. Ik heb tot op heden vaak in die figuurlijke achtbaan gezeten want ik heb mijn leven vaak zelf behoorlijk op z'n kop gezet, en ik moet je zeggen dat ik daar niet écht veel spijt van heb, want ik kreeg daardoor wél de nodige positieve spanning in mijn leven.
Ook de mensen die ik in mijn leven leerde kennen zorgden veelal voor een beetje van die positieve spanning, en één van die mensen was de uit Frankrijk afkomstige Fabrice die mij door zijn vriendelijke verschijning een zeer positieve impuls gaf, en daarom denk ik zo nu en dan graag aan hem terug. Ik leerde Fabrice tijdens een bezoek aan een Oldenzaalse discotheek in de jaren tachtig van de vorige eeuw kennen doordat we bijna letterlijk tegen elkaar aanliepen. Doordat vooral hij daar nogal van geschrokken was bood hij mij spontaan een biertje aan die ik zeker in die tijd niet afsloeg. Hierdoor waren wij genoodzaakt om naar de bar van de discotheek te lopen, waar het geluid van de disco-installatie wonder boven wonder niet zo hard stond. Hierdoor kregen we dus de kans om een beetje met elkaar te praten, waardoor het mij gelijk opviel dat hij zijn Nederlands met een Franse tongval uitsprak.
Fabrice gaf het ook gelijk grif toe dat hij een Fransman was die zich in ons land had gevestigd omdat hij in ons land makkelijker aan werk kon komen, en dat paste wel bij hem want Fabrice was een man die niet bij de pakken neer wilde gaan zitten daar hij alleen maar aan wilde pakken, en ik vond dat hem dat wel sierde. Daarnaast bleek tijdens het eerste gesprek dat wij toen voerden ook dat hij in die tijd nog wel op zoek naar een paar vrienden was, daar hij destijds nog niet zo lang in Oldenzaal woonde. Nadat ik een slokje van mijn biertje had genomen vertelde ik aan hem dat ik wel bevriend met hem wilde raken en dat ik hem graag aan mijn vrienden voor wilde stellen, maar daar leek hij op dat moment niet zo veel zin in te hebben.
Ondanks het feit dat hij daar op dat moment niet zo veel zin in leek te hebben heb ik Fabrice op die avond tóch aan een paar vrienden van mij voorgesteld waardoor Albert, Bennie, Rudie en Peter op een gegeven moment net zo geamuseerd met hem spraken als ik, en dat deed mij deugd want ik zag dat Fabrice zich steeds meer in zijn nopjes ging voelen, en terwijl het bier op een gegeven moment steeds rijkelijker begon te vloeien merkte ik dat Fabrice met zijn Franse flair goed in mijn vriendenkring paste, en dat zorgde er voor dat we aan het eind van de avond elkaars woonadressen en telefoonnummers aan elkaar gaven.
Een paar dagen later besloot ik, nadat ik eerst via de telefoon een afspraak met hem had gemaakt, dat ik Fabrice maar eens thuis moest gaan bezoeken. Fabrice woonde in die tijd in een mooie nieuwbouwwoning die in een nette wijk van Oldenzaal gelegen was. Nadat ik op de voordeurbel had gedrukt verwachtte ik dat Fabrice de deur voor mij zou openen, maar mijn verrassing was aangenaam groot toen bleek dat een vrouw de deur voor mij opende. De vrouw die er zeker aantrekkelijk uitzag bleek, naar later zou blijken, de moeder van Fabrice te zijn waardoor ik opeens vond dat de wereld er soms wel heel erg mooi uitzag, want de moeder van Fabrice was in mijn ogen zeker een lekker stuk die zich zeker mocht laten zien, en dat zorgde er dan weer voor dat ik mijn ogen maar moeilijk van haar af kon houden. Gelukkig deerde haar dat in het geheel niet, want zij gedroeg zich wel heel erg vriendelijk naar mij toe waardoor er tóch wel een vonkje oversprong. Haar voornaam was Fabiënne die zich met haar meer dan wellustige lichaam heel langzaam in mijn gedachten nestelde, en dat zorgde er voor dat ik voor heel even vergat dat ik eigenlijk voor Fabrice naar hun huis toe was gekomen.
Fabrice, die zich in de keuken van het huis bevond, bood mij nadat ik hun woonkamer in was gelopen gelijk een kopje koffie aan die ik graag accepteerde, en voordat ik het in de gaten had palmden zowel Fabrice als Fabiënne mij helemaal in, want het bleek al snel dat ook Fabiënne wel een paar vrienden om zich heen wilde hebben. We keuvelden in de betreffende middag gezellig over van alles en nog wat, waardoor ik het op een gegeven moment jammer vond dat ik weer naar mijn eigen huis moest gaan, daar ik in de avond van die dag weer aan het werk moest gaan.
Fabrice en Fabiënne zijn daarna ook een paar keer bij mij op bezoek geweest waardoor ik steeds meer gevoelens voor Fabiënne begon te ontwikkelen, en dat heeft er op een dag toe geleid dat Fabiënne en ik het bed met elkaar deelden. Dat was voor mij een goddelijke ervaring, want Fabiënne wist op dat gebied zeker van wanten, maar het plaatste mij ook voor een dillema, want Fabrice was één van mijn vrienden, en ik ging meerdere keren met zijn moeder naar bed!
Ik vond dat dat op een gegeven moment écht niet meer kon, en ik heb dat, zij het wél met een sterke tegenzin, ook aan Fabiënne gezegd. Ik had verwacht dat Fabiënne daar furieus op zou reageren, maar het tegendeel was waar want ze reageerde juist heel rustig en begripvol op het feit dat ik aan haar vertelde dat er een eind aan onze affaire moest komen.
Fabrice heeft het volgens mij nooit geweten dat ik meerdere keren het bed met zijn moeder deelde, en dat is denk ik maar goed ook want Fabrice was ondanks zijn redelijk forse uiterlijk een man die zeer fragiel was. De vriendschap die Fabrice en ik hebben gehad heeft ver tot in de jaren negentig van de vorige eeuw geduurd, maar hield geen stand. Daarom vind ik het zeer jammer dat we nu geen contact meer met elkaar hebben want Fabrice is een man die gewoon heel aardig en zachtaardig is.
Het laatste dat ik van hem heb vernomen is dat hij nu in de Franse hoofdstad woont, waar hij als vertegenwoordiger van de firma Airbus werkzaam is. Fabiënne woont tegenwoordig in de Franse stad Avignon waarin ze vorig jaar een middelgrote cosmeticawinkel heeft geopend. Ik hoop dat het met hen beiden goed gaat, want ondanks het feit dat we geen contact meer met elkaar hebben, draag ik ze nog steeds in mijn hart.
Ook de mensen die ik in mijn leven leerde kennen zorgden veelal voor een beetje van die positieve spanning, en één van die mensen was de uit Frankrijk afkomstige Fabrice die mij door zijn vriendelijke verschijning een zeer positieve impuls gaf, en daarom denk ik zo nu en dan graag aan hem terug. Ik leerde Fabrice tijdens een bezoek aan een Oldenzaalse discotheek in de jaren tachtig van de vorige eeuw kennen doordat we bijna letterlijk tegen elkaar aanliepen. Doordat vooral hij daar nogal van geschrokken was bood hij mij spontaan een biertje aan die ik zeker in die tijd niet afsloeg. Hierdoor waren wij genoodzaakt om naar de bar van de discotheek te lopen, waar het geluid van de disco-installatie wonder boven wonder niet zo hard stond. Hierdoor kregen we dus de kans om een beetje met elkaar te praten, waardoor het mij gelijk opviel dat hij zijn Nederlands met een Franse tongval uitsprak.
Fabrice gaf het ook gelijk grif toe dat hij een Fransman was die zich in ons land had gevestigd omdat hij in ons land makkelijker aan werk kon komen, en dat paste wel bij hem want Fabrice was een man die niet bij de pakken neer wilde gaan zitten daar hij alleen maar aan wilde pakken, en ik vond dat hem dat wel sierde. Daarnaast bleek tijdens het eerste gesprek dat wij toen voerden ook dat hij in die tijd nog wel op zoek naar een paar vrienden was, daar hij destijds nog niet zo lang in Oldenzaal woonde. Nadat ik een slokje van mijn biertje had genomen vertelde ik aan hem dat ik wel bevriend met hem wilde raken en dat ik hem graag aan mijn vrienden voor wilde stellen, maar daar leek hij op dat moment niet zo veel zin in te hebben.
Ondanks het feit dat hij daar op dat moment niet zo veel zin in leek te hebben heb ik Fabrice op die avond tóch aan een paar vrienden van mij voorgesteld waardoor Albert, Bennie, Rudie en Peter op een gegeven moment net zo geamuseerd met hem spraken als ik, en dat deed mij deugd want ik zag dat Fabrice zich steeds meer in zijn nopjes ging voelen, en terwijl het bier op een gegeven moment steeds rijkelijker begon te vloeien merkte ik dat Fabrice met zijn Franse flair goed in mijn vriendenkring paste, en dat zorgde er voor dat we aan het eind van de avond elkaars woonadressen en telefoonnummers aan elkaar gaven.
Een paar dagen later besloot ik, nadat ik eerst via de telefoon een afspraak met hem had gemaakt, dat ik Fabrice maar eens thuis moest gaan bezoeken. Fabrice woonde in die tijd in een mooie nieuwbouwwoning die in een nette wijk van Oldenzaal gelegen was. Nadat ik op de voordeurbel had gedrukt verwachtte ik dat Fabrice de deur voor mij zou openen, maar mijn verrassing was aangenaam groot toen bleek dat een vrouw de deur voor mij opende. De vrouw die er zeker aantrekkelijk uitzag bleek, naar later zou blijken, de moeder van Fabrice te zijn waardoor ik opeens vond dat de wereld er soms wel heel erg mooi uitzag, want de moeder van Fabrice was in mijn ogen zeker een lekker stuk die zich zeker mocht laten zien, en dat zorgde er dan weer voor dat ik mijn ogen maar moeilijk van haar af kon houden. Gelukkig deerde haar dat in het geheel niet, want zij gedroeg zich wel heel erg vriendelijk naar mij toe waardoor er tóch wel een vonkje oversprong. Haar voornaam was Fabiënne die zich met haar meer dan wellustige lichaam heel langzaam in mijn gedachten nestelde, en dat zorgde er voor dat ik voor heel even vergat dat ik eigenlijk voor Fabrice naar hun huis toe was gekomen.
Fabrice, die zich in de keuken van het huis bevond, bood mij nadat ik hun woonkamer in was gelopen gelijk een kopje koffie aan die ik graag accepteerde, en voordat ik het in de gaten had palmden zowel Fabrice als Fabiënne mij helemaal in, want het bleek al snel dat ook Fabiënne wel een paar vrienden om zich heen wilde hebben. We keuvelden in de betreffende middag gezellig over van alles en nog wat, waardoor ik het op een gegeven moment jammer vond dat ik weer naar mijn eigen huis moest gaan, daar ik in de avond van die dag weer aan het werk moest gaan.
Fabrice en Fabiënne zijn daarna ook een paar keer bij mij op bezoek geweest waardoor ik steeds meer gevoelens voor Fabiënne begon te ontwikkelen, en dat heeft er op een dag toe geleid dat Fabiënne en ik het bed met elkaar deelden. Dat was voor mij een goddelijke ervaring, want Fabiënne wist op dat gebied zeker van wanten, maar het plaatste mij ook voor een dillema, want Fabrice was één van mijn vrienden, en ik ging meerdere keren met zijn moeder naar bed!
Ik vond dat dat op een gegeven moment écht niet meer kon, en ik heb dat, zij het wél met een sterke tegenzin, ook aan Fabiënne gezegd. Ik had verwacht dat Fabiënne daar furieus op zou reageren, maar het tegendeel was waar want ze reageerde juist heel rustig en begripvol op het feit dat ik aan haar vertelde dat er een eind aan onze affaire moest komen.
Fabrice heeft het volgens mij nooit geweten dat ik meerdere keren het bed met zijn moeder deelde, en dat is denk ik maar goed ook want Fabrice was ondanks zijn redelijk forse uiterlijk een man die zeer fragiel was. De vriendschap die Fabrice en ik hebben gehad heeft ver tot in de jaren negentig van de vorige eeuw geduurd, maar hield geen stand. Daarom vind ik het zeer jammer dat we nu geen contact meer met elkaar hebben want Fabrice is een man die gewoon heel aardig en zachtaardig is.
Het laatste dat ik van hem heb vernomen is dat hij nu in de Franse hoofdstad woont, waar hij als vertegenwoordiger van de firma Airbus werkzaam is. Fabiënne woont tegenwoordig in de Franse stad Avignon waarin ze vorig jaar een middelgrote cosmeticawinkel heeft geopend. Ik hoop dat het met hen beiden goed gaat, want ondanks het feit dat we geen contact meer met elkaar hebben, draag ik ze nog steeds in mijn hart.
Reacties
Een reactie posten